Beste Sten,

Ik ben Jelsey, 16 jaar. Ik wou allereerst even zeggen dat ik graag op je site kom en hier veel aan heb gehad. Ik ben hier een paar jaar geleden toevallig op beland en sindsdien kom ik regelmatig even een kijkje nemen. Nu zat ik met wat vragen en bedacht me dat ik die hier misschien wel kon stellen.

Al vanaf mijn 8e slaap ik slecht. Slapen vond ik vreselijk, onnatuurlijk en eng, ik wist niet anders. Ik hield mezelf zo lang mogelijk wakker, door regelmatig naar de wc te lopen en m'n gezicht onder de kraan te houden of door zelfbedachte spelletjes te gaan spelen in mijn hoofd. Deze angst nam naarmate ik ouder werd wat af, maar rond mijn 11e kreeg ik last van nachtmerries, hierin had ik vaak geen controle over mijzelf en zat ik als het ware opgesloten in mijn droom, ik kon er simpelweg niet uit ontsnappen en voor mijn gevoel zat ik daar dagenlang in vast.

Na een poosje begon ik mezelf eng te vinden, ik vroeg me af wat ik verkeerd had gedaan in mijn leven om zulke dingen te mogen dromen. De nachtmerries waren ontzettend realistisch en vaak zaten ze nog dagenlang in mijn hoofd. Het was niet zo dat ik alleen maar nachtmerries had, af en toe had ik ook mooie dromen, hele mooie dromen, en ook deze voelden zo realistisch. Maar het gevoel dat ik geen controle had over mijn dromen en mijn slaap beangstigde me, ik ben namelijk een vreselijke controle-freak. Als gevolg hiervan kwam de angst voor het slapen weer terug. Een paar jaar heeft het geduurd tot het weer wat beter ging, de angst nam weer wat af, alles leek weer wat normaler te gaan.

Nu sinds een jaar gebeurt er iets nieuws, als ik op bed lig heb ik regelmatig dat ik de controle over mijn lichaam verlies. Ik kan me dan niet meer bewegen en zak steeds verder weg terwijl ik er geestelijk nog wel helemaal bij ben. Hier verzette ik me altijd tegen en schreeuwde het van binnen uit, maar uit mijn mond kwam geen gehoor. Vaak begon het gevoel dan in mijn vingertoppen terug te komen en als ik die dan kon bewegen, volgde de rest. Dit gebeurde dan soms wel 3 keer op 1 avond. Op een gegeven moment kon ik me er niet tegen verzetten en voelde ik mezelf wegvallen, terwijl ik er geestelijk weer helemaal bij was. Iets gooide me razendsnel over de zee en ik kwam terecht op een prachtig strand, ik voelde me tijdloos en het leek zo realistisch, ik had echt het gevoel dat ik daar in levende lijve stond. Maar aangezien ik in paniek raakte, werd ik snel weer wakker. Afgelopen maand had ik weer hetzelfde, maar dit keer kwam ik in mijn eigen huis terecht, het voelde zo vreselijk echt, toen ik besefte dat mijn lichaam in de kamer ernaast lag te slapen schrok ik, en in een fractie van een seconde zat ik weer in mijn lichaam.

Nu heb ik dus twee vragen, kan ik iets tegen deze nachtmerries en slaapangst doen? Ik heb hier namelijk nog steeds problemen mee en ik wil zo graag eens met een gerust hart gaan slapen zonder deze angst te voelen.

En het tweede waar ik zo benieuwd naar was, waren die laatste twee ervaringen nou uittredingen?

Ik hoop dat u me kan helpen,

Veel liefs, Jelsey

Hoi Jelsey.

Dank je voor je prachtige verhaal. Jij hoeft maar met je vingers te knippen en je hebt het allemaal, misschien besef je het zelf alleen nog niet. Wat zeg ik ;-) : je hébt het al allemaal, alleen besef je het misschien nog niet. Alles biedt zich aan jou aan, de hele wereld in al haar diepte.

Je krijgt wat je aankunt en misschien heb je ooit (misschien zelfs in een ander leven) een angst voor slapen opgelopen. Wat jij 'moet' leren, is dat je je ook kunt 'laten gaan' waarop je zult merken, dat je veilig bent. Heb vertrouwen, ook als je niet de hele controle lijkt te hebben. Je beschermengelen zijn bij je, wat er ook gebeurt, en je kunt hun steun en wijsheid aanspreken: die zullen ze met liefde geven.

Zou jij het leven niet saai vinden als alles maar 'briljant' voortkabbelde, zonder soms enige wrijving? Een fikse regenbui, een flinke donderklap; heerlijk toch? :-)) Jij wordt alleen maar sterker en sterker, juist door de diepe dalen en de grote hoogtes. Streef niet naar middelmaat, want daar zou je pas echt ongelukkig van worden.

Liefs,

Sten