Heey... Mijn naam is Roxanne..

Ik ben geboren op 31-12-1987 in Nederland...
Ik heb altijd veel angst gehad, zag mensen die er niet waren en had ook altijd 1 persoon waaraan ik mij heel erg verbonden voel, die over mij waakte. Ik ben in instituten geweest.. maar 1 die mij toen had kunnen helpen... Ik had in mijn dromen wel eens uittredingen gehad, en ontmoette daar een paar seconden de persoon die ik al mijn hele leven van kinds af aan al over mij waakt... Hij is heel erg sterk.. zo sterk dat hij een gevoel over mij kan roepen dat ik het gevoel heb dat er zo'n golf van warmte en rust in mij komt dat ik bijna verlamd raak ervan.. Meerdere gidsen doen dit bij mij, maar niet zo sterk.. Hij is een heel erg groot deel van mijn leven geweest en is dit nog steeds.. Mij is verteld dat dit mijn tweeling is (tja.. ik moet wel geloven, want ik kan het haast niet zeggen, maar er is geen uur dat ik niet aan hem denk)..

Ik ben heel erg bang voor spirituele dingen.. Ik werd vroeger altijd aangevallen door een wolf... waar hij vandaan komt weet ik niet, maar een medium heeft mij ooit verteld dat hij zich in mijn aura had geworsteld.. Tijdens een heling is hij uit mijn aura gehaald en heeft de man/gids die ik al zo lang ken en vertrouw hem weggehaald... Ik wist niet dat hij dat heeft gedaan... tot kort... Ik had een enge ervaring..

Ik voelde me een avond helemaal omgeven door kauw... zag een gezicht van een oude boze man die me helemaal volgde tot mijn kamer... ik voelde een soort van armen om mij heen van hem... zijn woede en frustratie.. en na jaren door mijn gids weer op... Ik voelde dat gevoel dat ik als kind had mogen ervaren weer... Ik had me na de therapie bij de medium totaal er voor afgesloten.. ik was heel erg bang.. en nog steeds.. boos dat ik dingen zag en voelde... nog meer dat ik niet begrepen werd...

Deze angst heb ik nu nog.. maar na die ervaring ben ik weer op zoek gegaan.. op internet... Ik vind het moeilijk te geloven dat hij mijn tweelingziel is.. helemaal dat ik nu ook praat met ze... Ik bouw het weer op... met autoschrift (laat hun schrijven met mijn lichaam.. vind ik dood eng b.t.w) en soms in mijn hoofd.. maar het is moeilijk hun gedachten van de mijne te scheiden.. Ik wil verder.. ik ben bang, maar ik kan het niet langer negeren.. Ik ben bang... bang dat ik het zelf verzin en wil graag dat iemand mij kan uitleggen waarom ik zo bang blijf... dat gevoel is heel fijn en toch met heel veel angst..

Ik probeer nu ook uittredingen omdat mijn ervaring dit een van de beste gevoelens kunnen zijn die je heb... maar is het wel verstandig door de angst die ik nog heb??? Ik weet niet.. Ik hoop dat iemand mij kan helpen met een paar antwoorden...

Liefs,

R

Hallo Roxanne.

Dank je voor je vertrouwen mij te schrijven!

Ik vind jou een heel rijk mens en ik raad je aan je angsten opzij te zetten. Je hebt contact met de andere kant en dat is geweldig, je bent 'het' niet kwijt. Als je mensen niet vertrouwt in hun reacties op jou, vertel het ze dan niet en vertel jouw ervaringen alleen aan de mensen die goed voor jou voelen. Je hoeft niet te twijfelen aan je eigen gevoel, je gevoel is altijd waar.

Laat je dus niet door angst leiden, maar door vertrouwen in de kosmos en hun 'bedoelingen' met jou; en bovendien ben jij nog altijd zelf de bazin over je eigen leven.

Liefs,

Sten