In de planning: uitgave "De dood en zijn leerling"

[Sten]

Gisteren ben ik het met alle betrokken partijen eens geworden. Ik ga Alfred Ballabenes nieuwste boek, "Der Tod und sein Lehrling", vers van de pers in Oostenrijk en Duitsland, vertalen en in het Nederlands uitgeven. De lezers van mijn twee laatste boeken zijn zijn naam al een aantal keren tegengekomen. Alfred Ballabene (1937) is mijn geestverwant op het gebied van uittredingen (en meer) in Wenen. Ik vind het een grote eer dat ik als eerste een titel van hem aan de Nederlandse literatuur mag gaan toevoegen.

Alfred is internationaal gezien een bekende in de wereld van de uittredingen. Jarenlang beantwoordde hij met als aanleiding zijn astrale webpagina's meer dan duizend brieven in het Duits en Engels van vele ervaren en onervaren astrale reizigers, met een oneindigheid geduld en zonder enig eigenbelang.

Zijn website over astrale reizen is beroemd en veelbezocht. Sinds een paar jaar geeft hij ook zelf boeken uit, die allemaal met astrale reizen en het leven aan de andere zijde te maken hebben. Alfred Ballabene is in zijn dagelijks leven al sinds lange tijd praktizerend yogi en werkt daarnaast als bibliothecaris.


Alfred Ballabene

Alle betrokken partijen, dat zijn: natuurlijk Alfred zelf, de vormgeefster, de correctrice en de drukker. "De dood en zijn leerling" zal de derde uitgave van mijn eigen uitgeverijtje (Door het raam Soul Travel) worden. Dit keer is het boek door een ander geschreven en door mij vertaald. Toch voelt het ook als een dierbaar stukje van mijzelf.

Als Germaniste is dit voor mij natuurlijk extra dankbaar om te doen. Mijn hersenen en vingers worden weer geprikkeld zich met de mooie Duitse taal bezig te houden en ik ben vastbesloten om van dit derde boek van Alfred (hij heeft er nog twee eerder uitgegeven bij Uitgeverij Solaris - in Nederland heb je ook Uitgeverij Solarus, maar dan met een u) het juweel te maken dat het is. In alle opzichten: van de vormgeving tot de afbeeldingen en het Nederlandse verhaal. Ik ga in de vormgeving afwijken van de Duitse versie, de omslag bijvoorbeeld wordt al heel anders.

Dat klinkt mogelijk een beetje hoogdravend, maar toen ik dit werk van Alfred in handen kreeg, had ik er meteen al een fantastisch gevoel bij. Alsof je een kostbaar kleinood in je handen hebt liggen en het bekijkt. Het idee het te vertalen kwam spontaan.

Alfred heeft vroeger zelf enige jaren in Aalsmeer gewoond en draagt de Nederlanders een heel warm hart toe, voor hem is Nederland ook zijn "Heimat".

"De dood en zijn leerling" gaat over Alfred zelf. Dat mag gerust gesteld worden, ook al is het boek in de hij-vorm geschreven. De hoofdpersonen zijn Vayu, dat is de Yogi naam van Alfred in zijn dagelijkse en nachtelijke (fysieke en astrale) leven en vader Dood.

Vader Dood  - een koosnaam die Vayu aan zijn geestelijke begeleider geeft - ziet er weliswaar in zijn eerder traditionele verschijning als skelet bedekt met een brede, zwarte mantel en op zijn hoofd een vilten hoed, in de ogen van veel mensen angstaanjagend uit, maar in dit boek wordt duidelijk hoe zeer vader Dood voor Vayu en voor alle andere levende wezens op deze wereld een zegen is. Vader Dood is een leraar die slechts in liefde handelt en die alleen levens neemt als het tijd is om naar de andere kant te gaan. En mens, dier en plant een veilige overtocht naar de andere kant waarborgt. Vader Dood is in feite een oneindig en niet begrensd bewustzijn dat alleen voor Vayu, die hem kan zien, deze gestalte aanneemt.

Dit boek heeft een oeruitstraling die heel eenvoudig lijkt, maar alleen maar bereikt kan worden door iemand die door vele bespiegelingen over het hier en daar tot de kern van de zaken is gekomen. Maar niet alleen bespiegelingen: ook het integreren van wijsheid in het dagelijkse leven. Je voelt de rust en wijsheid van Vayu (Alfred) door het papier van het boek heenkomen. Het is alsof je een hele milde warmte voelt en je thuiskomt na de stress van alledag.

Ik ben al begonnen met de vertaling en Alfred heeft me op het hart gedrukt dat ik gerust vrij mag vertalen, zodat de taal niet geforceerd klinkt. Dit blijk van vertrouwen in mij heb ik helemaal opgepikt en het vertalen gaat dan ook heel vlot. Hij en ik hebben veel gemeenschappelijk en ik onderschrijf zijn gedachtegoed in dit boek geheel. Dat maakt het voor mij veel gemakkelijker om spontaan in zijn geest te vertalen.

Wanneer dit boek uit gaat komen, kan ik nog niet precies zeggen, maar ik denk zelf aan een termijn van drie maanden vanaf nu.

Ik hoop dat veel mensen die mij kennen ook zijn boek zullen aanschaffen, en ik ben er eigenlijk wel zeker van, dat ze net als ik de waarde van dit boek zullen voelen als ze het lezen.

Nog opgemerkt moet worden dat het boekje afbeeldingen zal bevatten die alle van Alfreds hand stammen. Ook zijn tekeningen hebben diezelfde oerkracht, die schoonheid van de eenvoud.



Illustratie bij hoofdstuk 1: Gesprek tussen Dood en Dodin


Inhoudsopgave van de "De dood en zijn leerling"

Hoofdstuk 1 Gesprek tussen Dood en Dodin

Hoofdstuk 2 Herinneringen van vader Dood

Hoofdstuk 3 Aan het begin van de spirituele weg

Hoofdstuk 4 Reizen in astrale werelden

Hoofdstuk 5 Tijdreizen

Hoofdstuk 6 Karma en waarden

Hoofdstuk 7 Patronen in een ontwikkeling

Hoofdstuk 8 Gesprek met vader Dood

Hoofdstuk 9 Een wandeling

Hoofdstuk 10 De kever met de twee ontbrekende benen

Hoofdstuk 11 Het jongleren met karma

Hoofdstuk 12 Engelen des doods en hun taak

Hoofdstuk 13 Ruimte en tijd

Hoofdstuk 14 Mystieke liefde

Woordenlijst

Houdt deze site in de gaten voor meer informatie en de verschijningsdatum!

[Koen]

Veel succes met dit nieuwe grote project ! Gefeliciteerd ook ! Je hebt er duidelijk zin. Ik ben nu al heel geïntrigeerd, en wacht met spanning de uitgave af ...

[Sten]

Hoi Koen,

als het goed is, heb ik de vertaling aan het eind van deze week al af. Dan heb ik er (ruim) een week over gedaan. Daarna leest Jeroen het en gaat het naar de correctrice en daarna weer naar de vormgeefster om dan uiteindelijk bij de drukkerij te belanden.

Het gaat echt enorm. Elke vertaalde zin in het Nederlands biedt zich bijna steeds spontaan aan, ook al moet ik de zin ombouwen of iets andere woorden gebruiken. Het Nederlands is immers echt een andere taal dan het Duits, de zinsvolgorde wijkt af. Ook zitten er nuanceverschillen in woorden, als je die letterlijk, meestal zelfs met een woordenboek erbij, zou vertalen, dan krijg je net niet het gevoel dat Alfred bedoelde. Dus laat ik de Nederlandse taal speels door mijn hoofd vloeien en vind op die manier steeds de goede woorden. Ook kunnen Duitsers (Alfred is trouwens Weens, maar ik bedoel: zij die Duits schrijven) straffeloos diepe, filosofische en daarmee nogal 'brede' woorden gebruiken, waar dat in het Nederlands toch wat concreter verlangd wordt.

Volgens mij word ik regelrecht ingefluisterd door de kosmos, want ik heb nog nooit zo vlot en makkelijk gewerkt. Alfred leest voortdurend met mij mee en zegt nu zelfs dat mijn versie beter is dan het origineel. Hij heeft jaren in Nederland gewoond en beheerst het Nederlands. Een groter compliment kun je, denk ik, niet krijgen. Het is de enorme kracht die in zijn boek schuilt, daar ben ik van overtuigd, dus uiteindelijk komt daar de kracht vandaan. Het is gewoon heel leuk om te doen!

Ik hoop dat het in november te krijgen zal zijn.

Dank voor je belangstelling,

liefs,

Sten

[Koen]

Ik ben blij dat het zo vlot verloopt. Ik heb nog vele artikels uit het Engels moeten vertalen, (niet voor professionele doeleinden, ik ben geen germanist    ) dus, ik kan me wel inleven. Er zijn altijd van die begrippen die zich niet zomaar laten vertalen in een andere taal, en nuance, dat moet je aanvoelen. Tijdens gesproken taal kan je via het timbre van de stem van de verteller, intonatie, pauzes, ... , veel info afleiden over nuancering en perceptie, bij pure geschriften mis je die info. Verbazingwekkend dus dat die zinnen zich zo laten aandienen.
Tenslotte :

Volgens mij word ik regelrecht ingefluisterd door de kosmos


Non-lokaliteit Sten, non-lokaliteit : je hebt het vast ! 

liefs Koen

[Sten]

Hoi Koen, allen.

Ik ben klaar met de vertaling en heb er precies een week over gedaan!

Koen: non-lokaal, ja, klopt! 

Groetjes,

Sten

[Sten]

Deze avond is er iets gebeurd dat mij heel blij gemaakt heeft. Ik zou het zelf niet geloven, maar het bewijs heb ik in mijn hand. Een kans van één op de miljoen? Laat ik het kort en snel vertellen. Wat is de kans dat je, precies op de dag, een paar uur nadat je de hele vertaling van een Oostenrijks boek af hebt, dat je in één week vertaald hebt, van je goede Oostenrijkse en Weense vriend, een Oostenrijkse munt, een tien Schilling stuk, uit 1974 in Scheveningen op straat vindt?

Let wel: geen Euro, die ze tegenwoordig hebben in Oostenrijk, nee, een oer-Oostenrijkse munt, mooi van oudheid, met aan beide zijden een afbeelding die ook nog eens op de situatie van toepassing lijkt te zijn.

Wat is die kans?

Het was mijn idee om naar een vroege filmvoorstelling te gaan. Ik vond wel dat ik een uitje verdiend had na een week toch flink doorwerken. We besloten naar de net nieuwe film "Radeloos" van Carry Slee te gaan. Ik mag graag jeugdfilms bijhouden. En Jeroen en ik zien heel veel films met onze Pathé pas! We fietsten om even voor half zeven op straat en opeens zag ik een munt op straat liggen. Hij trok erg mijn aandacht, want hij lag precies midden op straat en leek te blinken. Ik dacht dat het een twee euro stuk kon zijn wegens de grootte en het materiaal. Ik riep tegen Jeroen: "Hé, daar ligt wat!"Ik trapte op de rem, keerde om en reed terug. Ik pakte de munt op, al met enig voorgevoel, maar zoiets kán statistisch gezien helemaal niet, dus ik keek er toch met een neutrale blik naar.

NEE! JA DUS! Het was géén euro stuk! In mijn hand hield ik een Oostenrijkse munt uit 1974. Net nu vandaag!, een paar uur nadat ik Alfreds boek af had qua vertalen.

De skeptici kunnen mij nog meer vertellen. Ik heb veel van hen geleerd. "Alles is logisch en verklaarbaar!"
ZEKER!
ZEKER is alles logisch en verklaarbaar.

Dit is een glimlach van de kosmos, een glimlach van Alfred, een glimlach van "Gevatter Tod" ("vader Dood" ) (de tweede hoofdpersoon in Alfreds boek) die met ware doodsACHTING ruimte- en tijd doorkruist heeft om te tonen dat alles goed is.

Ik ben hier heel blij mee, het is goed dat ik Alfreds boek vertaald heb, dat is mij nu al helemaal duidelijk. Van deze munt laat ik een hanger maken, deze gebeurtenis zal ik nooit vergeten.

PS: de film van Carry Slee, "Radeloos", was ook nog eens geweldig, echt een film die zeldzaam goed is!

[Koen]

Wat een geweldige syncroniciteit die de kosmos voor jou belegd heeft, dat moet een formidabele opsteker geweest zijn na al dat werk. Deze hanger zal je altijd aan dat memorabele moment herinneren !

PS, een boek vertalen in een week, dat vind ik toch een huzarenstuk !

nu nog enkel wachten op de uitgave ...

[Sten]

Hoi Koen.

Dank voor je reactie.

Ja, het is bizar, want ik was de hele week zo goed als niet buiten de deur geweest. Alles stond 'on hold', ik wilde doorwerken, zelfs de boodschappen bleven liggen. 

En dan ga ik naar buiten voor een uitje, het eerste wat ik vind is enz.!
Precies wat je zegt: een geweldige opsteker. Alfred ervaarde het precies als ik en het feit wil dat hij het notabene in ditzelfde boek heeft over munten als symbool voor 'karmische bonuspunten'. Hij schreef me ook naar aanleiding van dit voorval dat munten tijdens zijn astrale reizen altijd een grote betekenis hebben gehad, in symbolische zin. Dus ook wat dat betreft is het een stugge gebeurtenis.

Groetjes,

Sten

[Sten]

Dit is Alfreds reactie, ook te lezen op zijn site:

Ein Gruß

Ein Gruß zum Zeichen, dass es mehr Wunder gibt als wir üblicherweise glauben.

An dem Tag als Sten Oomen mit der holländischen Übersetzung des Buches "Der Tod und sein Lehrling" fertig war fand sie auf der Straße eine österreichische Silbermünze - sehr ungewöhnlich als es schon lange keine österreichischen Münzen mehr gibt und man erst recht nicht eine solche so weit im Westen, mit etlichen anderen Ländern dazwischen, auf der Straße findet:

De Munt

Meine Gedanken hierzu:

Diese Münze ist in ihrem Fund nicht nur einmalig in Bezug auf die Koinzidenz mit der Fertigstellung der Übersetzung als Ausdruck der Freude und des Beweises, dass Unmögliches möglich gemacht werden kann. Sie ist meiner Ansicht nach auch ein Zeichen des Segens, nämlich deshalb weil sie auch direkt auf eine Buchstelle Bezug nimmt:

Bei meinen Astralwanderungen waren Münzen auch das Erkennungszeichen mit dem sich meine Helfer mir zu erkennen gaben, und zwar waren es Münzen mit einem bestimmten Zahlenwert der als Erkennungcode diente.

[Sten]

Alfred stuurde mij de volgende reactie, met het verzoek deze hier toe te voegen.
Omdat hij niet zeker was over zijn Nederlands, vroeg hij aan mij of ik het even wilde corrigeren, maar eigenlijk vind ik het al prima zoals hij het zegt!

Hij doet de moeite het in het Nederlands te zeggen (en ik weet dat Nederlanders dat erg waarderen) en dat gaat hem heel charmant af:

Alfred, zaterdag 4 oktober 2008:

Hi Sten,

Ik ben enthusiast!

Toen ik "De Dood en zijn leerling" heb gelezen was ik enthusiast over de meesterlijke vertaling. Mijn gevoelens, gedachten en ervaringen werden authentiek gereproduceerd. Ik ben erg blij met dit zeldzame geval dat een Nederlandse astrale reiziger de ervaring van mij als een Oostenrijkse astrale reiziger bereid was te vertalen.

Alfred

Website Alfred

[Sten]

Belangrijke en leuke toevoeging. Jim van der Heijden mailde mij vandaag:

Dag Sten,
 
Ik las jouw verhaaltje over de munt. Prachtig. Iets dergelijks vind je aan het einde van mijn boek (het 'opwekkingsblaadje').

Zulke ervaringen laten zien dat alles met elkaar verbonden is. Via die weg is het logisch en verklaarbaar, maar op die manier willen velen er niet tegenaan kijken en halen liever het concept van 'toeval' uit de kast.

Toeval dat die niet meer in omloop zijnde Oostenrijkse munt op die plaats door iemand werd verloren, jij er langs kwam in de korte tijd dat het er zou liggen, jouw oog erop viel en je net de vertaling klaar had van een Oostenrijks boek? Of het samenkomen van logische lijnen die bewust waren uitgezet?
Ik ben wel benieuwd of het jaar 1974 een betekenis voor je heeft.
 
Groeten,
 
Jim

Dat zette mij even aan het denken, maar lang hoefde ik dat niet te doen.

Mijn antwoord aan Jim:

Hallo Jim.

Leuk dat je dat las. Ja, dat was wel een van de grootste opstekers van de afgelopen jaren.

Nu je het vraagt! 1974. Daar had ik nog niets eens bij stil gestaan. Ik dacht eerder aan Alfred, maar het jaartal kan natuurlijk op mezelf slaan. Dat moet het jaar zijn dat ik mijn eerste uittreding ervaren heb. Ik was toen zeven jaar oud, ik ben eind 1967 geboren! Onder narcose werden mijn amandelen geknipt, ik zag de hele operatie van een afstand. Wat goed dat je dat vraagt! Ik woonde in die tijd in Groningen, eigenlijk zou ik dat jaar eens moeten navragen in het ziekenhuis als dat kan tenminste. Ik weet niet of ze daar een record van bij houden. Als het echt 1974 was, zou dat wel bijzonder sterk zijn, maar de hele vondst van de munt is onwerkelijk, maar werkelijk!

Hartelijke groeten,

Sten

[Koen]

Ik beb heel blij voor je dat Alfred ook het bijzondere van je vondst inziet - inderdaad in een welwillend, voortreffelijk Nederlands. Hoe ondoorgrondelijk is de kosmos toch dat dit onschuldige voorwerpje jarenlang daar wachtte om een groots moment tussen twee bijzondere astrale reizigers te bezegelen. Toekomst, heden, verleden, de verstrengeling ervan met elkaar kon niet treffender tot uiting komen bij deze gebeurtenis, zoals het past bij astrale reizigers ! Zou je ingreep inderdaad in 1974 plaats gevonden hebben, dan zou de symboliek onvoorstelbaar zijn. Sten, dit was werkelijk jullie moment !

[Sten]

Hoi Koen.

Dank je.

Die munt die zal daar echter niet lang gelegen hebben, het is een druk begaan straatje, ook wij rijden daar meerdere keren per week omdat het op de weg naar de Pathé bioscoop ligt. Er ligt een sympathiek kerkje aan het begin van deze straat (meestal vind ik kerken niet sympathiek  ).
Een ander had hem dan zeker opgeraapt, al was het dan alleen uit nieuwsgierigheid...
Het is mij dus een mysterie waar hij vandaan kwam.

Je kunt er alleen maar over speculeren: een muntverzamelaar die een deeltje van zijn lading verloor, een Oostenrijker in Scheveningen met oude munten op zak (?), een zak van het Leger des Heils waar een muntje uitgerold is, kinderen die thuis wat oude munten vonden en er mee speelden, of het bijna onvoorstelbare, het ongeziene: een munt die vanuit een scheur uit dimensies kwam...alleen voor Alfred en mij, als teken. Overigens sluiten ook al die andere mogelijkheden niet uit dat de synchroniciteit echt voor ons bedoeld was en voor niemand anders.

Ik heb eerder iets vreemds meegemaakt toen ik een oude kaart kocht in Drachten. Die kaart heb ik overigens nog steeds, er staan vissen in een zeer groot aquarium op. Opeens herkende ik in een van die vissen op de kaart een vis die ik had en die gestorven was, hij was 30 centimeter lang, een groot, mooi beest. Er zat een heel verhaal aan vast. Maar opeens keek hij mij vanuit die oude, zwart-wit kaart, lang voor zijn tijd (dat hij bij mij was bedoel ik) aan! Ik keek regelrecht in de astrale wereld!, hij maakte het goed, dit liet hij me zo weten, hij was het gewoon! Die oude kaart had mijns inziens een scheur in dimensies veroorzaakt. Hoe dit werkt, weet ik niet, maar ik vermoed dat wat wij 'magie' noemen, zelfs natuurwetenschappelijk ooit benaderd kan worden. Het heeft in ieder geval te maken met tijd- en ruimteloosheid...

Maar: ik vermoed dat Liefde met een grote letter R in staat is zulke scheuren in dimensies mogelijk te maken, Liefde is dus in staat magie te scheppen. Love is all!

Misschien denken sommige die dit lezen dat ik ze nu echt zie vliegen. jammer dan, daar stoor ik mij niet aan. Ik praat alleen vanuit concrete zaken en ervaringen... niet uit louter theorieën, het zijn dingen die ik waargenomen heb!

Groetjes,

Sten

[Koen]

Misschien denken sommige die dit lezen dat ik ze nu echt zie vliegen. jammer dan, daar stoor ik mij niet aan. Ik praat alleen vanuit concrete zaken en ervaringen... niet uit louter theorieën, het zijn dingen die ik waargenomen heb!

Toch niets van aan trekken ? Het zijn jouw ervaringen, jouw momenten, jouw inzichten en we weten allemaal hier dat de kosmos (die zelf maar een onderdeel is van het hele universum-model) zoveel meer is dan dat het materialistische paradigma dat de wetenschappers (deze uit de 'goegemeente') ons voorhouden. (maar dat hoefde ik jou eigenlijk niet meer te vertellen  )

liefs Koen

[Sten]

Zo is het. Maar de wetenschap komt er zelf ook al achter dat er meer is buiten tijd en ruimte. Mensen moeten leren snappen dat hun hersenen sommige zaken gewoon niet goed aankunnen, zoals de opbouw van het heelal...

Magie bestaat, dat is zeker. Dat is met 'De Munt' weer bewezen.