Bizar..was het een uitreding of niet?

[dorien]

Hoi allemaal,

Het is heel lang geleden ( denk wel dik jaar) dat ik hier nog komen kijken ben..dit door mijn zwangerschap en er " gebeurde" ook helemaal niets meer.

Ondertussen ben ik al 4 maand geleden bevallen maar gisteren was het ineens weer daar.. Ik heb hier al eens gepost met een ervaring van mij maar gisteren was anders , zo onverwacht..

Ik vertel even mijn verhaal en hoop dat jullie even jullie mening kunnen geven of het al dan niet een uitreding was..


Om een lang verhaal kort te maken heb ik een hele zware maand achter de rug waar slapen niet veel bij komen kijken is, met gevolg gistermiddag als ik de kindjes te slapen legde ik echt naar mijn zetel gezogen werd en moest slapen.. Oké mijn lichaam gaf mij aan dat nodig te hebben , dus ik zet mijn wekker een uurtje later leg mij neer en kan mij zelfs niet herineren dat ik in slaap gevallen ben.

Maar dan plots schiet ik wakker, maar ik zie mijzelf liggen slapen in de zetel, heel bizar, ik begreep het ook niet goed.. Waarom zie ik mijzelf liggen? En vooral waarom zie ij niet goed? Mijn haar zat voor mijn ogen( dacht ik) en ik heriner mij dat ik echt met al de moeite van de wereld dat wat mijn zicht belemerde ook weer weg wou,en dat lukte precies een beetje. Op een bepaald moment zie ik iets beter, in tussentijd dat ik zo obsesief daarmee bezig was ben ik op bepaalde plaatsen geweest bij mensen die ik herken maar weet jammer genoeg niet meer wie of wat en waar, het ging allemaal zo snel.

Tot ik weer voor onze zetel stond en mijzelf weer zag liggen maar nu zat mijn vriend ineens in de zetel en langs de andere kant zat een vrouw die ik niet kende maar ze had korte blonde haren. Ze waren diep in gesprek. Ik probeerde tussenbeide te komen maar niemand die mij nog maar bekeek. Dan werd ik " boos" en heb ik naar mijn gevoel zo hard geprobeerd als ik kon contact te krijgen met mijn vriend en dat hij mij moest wakker maken, dat het niet kon dat ik lag te slapen als er bezoek was..

En plots ging mijn wekker af, ik schoot wakker! Zo moe ik was, geen ernergie, heel raar was dat hoor..heb toch een uurtje of twee nodig gehad om weer erdoor te komen.

Nu ik bel mijn vriend op en vertel wat ik net heb meegemaakt en hij vertelt mij heel bizar trouwens dat hij op hetzelfde ( denk ik) tijdstip ongeveer op zijn werk flauw voelde vallen, hij moest even naar buiten gaan, het leek wel of hij ineens niet meer van energie had..

Nu vraag ik mij af of dat door mij zou kunnen gekomen zijn? Die moment dt ik er alles aan deed opdat hij mij zou horen en mij wakker wou maken..

Dit was mijn ervaring van gisteren in grote lijnen want er zijn jammer genoeg details die ik niet meer weet. Dit was ook zo onverwachts,.. Was het allemaal echt? Of was het echt een droom? Geen idee...hopelijk kunnen jullie mij wat helpen.

Groetjes Dorien

[rud]

hallo dorien je verhaal doet me denken aan een verslag van de Robert Monroe die had uitredingen die konden ook heel vreemd verlopen met de vreemdste veranderingen tijdens de uitredingen.En dat kwam alleen al als hij niet gefocust was en zijn gedachten niet onder controle had.lijkt mij dat jij ook een uitreding heb gehad maar je verwarde gedachte namen de overhand.waardoor het erg onduidelijk werd.je werd overrompeld als het ware.das mijn mening
vr.groetjes en fijne feestdagen. rud
 

[Koen]

Hoi Dorien,

welkom terug, met veel interesse je verhaal gelezen, is natuurlijk een rasechte uittreding die je gehad hebt.

Het gebeurt soms tijdens een uittreding dat je bekende personen ziet die achteraf bekeken er helemaal niet geweest zijn als je navraag doet. Was de aanwezigheid van je vriend een projectie van zijn gedachten ? Het kan, ik denk dat er veel verklaringen mogelijk zijn. Ik weet enkel dat tijd en ruimte heel relatief zijn als je uitgetreden bent, waardoor je personen en dingen waarneemt die tijd-ruimtelijk (gezien vanuit de fysieke wereld) niet kloppen, maar op een andere manier wel zin hebben.

Dank je wel om speciaal terug te komen om je mooie ervaring hier te posten !
Prettige Kerstdagen ! Koen.

[dorien]

Hoi

Eerst en vooral bedankt voor de antwoorden..

Maar nu wil ik eventjes gewoon mijn hart luchten en zeggen dat ik het gewoon niet "fijn" vind.. In de zin dat ik nu al elke week in mijn bed ga liggen om te slapen, lig nog niet fijn neer en mijn hele lijf begint al te tintelen, oorsuizingen..

Drie nachten geleden schiit ik wakker en er was iemand hard aan mijn arm aan het trekken en ik wou het niet, vannacht voelde ik mij echt zo hard bekeken, voelde continu koude lucht in mijn gezicht.

Het boeit mij echt wel hoor die uittredingen enzo maar ik heb er nog te veel angst voor, angst vor wat of wie ik ga zien en wil het gewoon nu nog niet.. En elke avond kruip ik nu in mijn bed en denk dan laat mij nu gerust, maar net omdat ik er zo aan denk lok ik dan weer het verkeerde uit denk ik..

het is eignlijk begonnen allemaal sinds op een nacht ik met mijn kleinste zoontje ( na zijn medicatie te gegeven hebben snachts) terug naar boven ging, en wij hebben nogal een koude gang, en ik plots in een "killer"stuk stapte met het naar boven gaan, op die momnt verschiet ook mijn zoontje(zijn armpjes vlogen wagenwijd open) en ik kijk uit reflex naar beneden en ik zie een schim naar beneden gaan..

en sindsdien eigenlijk word ik die dingen gewaar, eerst het verhaal dan waarmee ik mijn post geopend heb, en nu elke nacht die  gevoelens..eerlijk waar ik wou dat het niet gebeurde..

bedankt om even te lezen

[dorien]

Hoi

Hier ben ik terug..

Met een leuke positieve (vind ik toch) korte uittreding.

En dit BEWUST.

En het voelt toch helemaal anders aan hoor. Na een week waren die vorige rare dingen ineens gestopt en was blij ook want het maakte mij wat bang.

Maar nu gisterenavond gaan we slapen. Was doodop. (denk trouwens dat dat bij mij de aanleiding geeft tot het kunnen uittreden. Zou dat kunnen?) Ik kruip in bed , lag nog maar fijn neer en jawel daar was het gesuis al in mijn oren. Ik dacht nog van oh jée here we go again.

Maar ipv dat heb ik gedcaht van oke, het blijft terug komen laten we nu maar eens meegaan in het "spel"

Dus ik doe mijn ogen toe mijn lichaam begint al direct helemaal te tintelen, zie vanalles voor mijn ogen, kan moeilijk uitleggen wat, laat ons zeggen bliksemtjes, en bollen,enz.. maar ineens zat ik in een droom. Ik dacht van oei nu zit ik te ver dus maak mijzelf weer wakker, sluit mijn ogen terug en dan op een gegeven moment raar maar waar had ik het gevoel dat ik mijzelf kon losmaken. Ik dacht dan oke dit is de moment en ik ging denken dat ik graag wou zweven , en woow seg ik ging ineens een heel pakje hoger, ik durfde echt nog niet rond te kijken, (had wat schrik voor wie of wat ik ging zien) , heb wel naar mijn vriend gekeken die lag te slapen en dan heb ik mijzelf terug naar mijn lichaam gedacht. Maar eenmaal ik dan wakker schoot, amaai mijn bonkte echt gelijk zot.. Mijn haar knetserde alle kanten op (ale dat geluid ervaarde ik) en ZOVEEEL lawaai ik hoorde. Vond het enorm raar.. Dat had ik niet verwacht ;-)

Maar goed dit was dus een heel korte MAAR bewuste uittreding en vond het best fijn. En ik neem mijzelf voor om een volgende keer toch eens rond te kijken.

Heb nu wel een vraagje of die hartkloppingen bij jullie ook zo zijn?

groetjes Dorien

[dorien]

heb nog een vraagje en hoop er toch reactie op te krijgen. Ik vraag mij eigenlijk af waarom ik geen moeite daarvoor moet doen? Terwijl ik sommige mensen hoor die er echt alles voor proberen om die reactie uit te lokken om een uittreding te krijgen.. Ik moet echt niets doen, het gaat enorm snel, ik lig neer en het begint,

Zou er dan iemand "uit de spirituele wereld" dat bij mij doen? Ik bedoel dan zou er iemand echt contact met me willen maken op die manier?

Ik vraag het mij echt af maar vind er geen logische verklaring voor

alvast bedankt

[roy382]

Hallo Dorien,

Ik heb tot nu toe nog niet op andere gereageerd,
Toch vind ik het leuk om het is te doen

Ik heb nog niet echt ervaringen met echte uittredingen
Alleen dat ik laatst een echte lucide droom had.
Ik heb al veel bewuste pogingen gedaan tot uittreden.

Nou om op joun vraag te beantwoorden: Ik ben niet de slimste in dit soort dingen,
Maar dat het bij jou zo makkelijk gaat kan betekenen dat de bouw van je lichaam zo gemaakt is dat je ziel los zit ofzo , of dat het voor jou zo ver is en dat de kosmos je toelaten om uittredingen te hebben. Of er echt iemand is die contact met je wil maken uit de spirituele wereld durf ik niet te zeggen , wel zie ik dat je je eigen keuzes maakt van bijvoorbeeld *nu wil ik gaan zweven* en *nu naar mijn lichaam* zonder dat je door iemand of iets word geduwd, je hebt het wel onder controle
Ik denk echt niet dat het kwaad kan als je verder een kijkje gaat nemen wanneer je uitgetreden bent. Ik heb wel zo ver ervaring dat ik met zekerheid kan zeggen dat die hartkloppingen echt geen kwaad kan , koen heeft dit goed op mijn hart gedrukt en hartklopping staat erg bekend bij uittredingen , bij mijn eigen pogingen tot uittredingen had ik ook best snelle hardkloppingen

Zoals ik al zei ik ben nog niet de slimste in dit soort dingen, Maar ik hoop dat je iets aan mijn reactie hebt

Groetjes Roy

[Koen]

Dag Dorien,

die hartkloppingen komen mij ook bekend voor, ik had dit vooral bij slaapverlammingen, maar dit kwam wel beangstigend over (in die tijd was er geen internet, en bleef ik omtrent al die dingen in het ongewisse). Nadien herkende ik die hartkloppingen als normaal, en boezemde het me geen schrik meer in.

Jouw tweede vraag, waarom moet de een zoveel moeite doen -en het lukt dan nog niet - en waarom gaat bij de ander vanzelf ?
Het is zo dat de één sneller hypnagoog' is dan de ander. Dit heet te maken met aanleg, hoe je biochemisch in elkaar zit. (waarom bloost de een gemakkelijk, en de andere niet - als vergelijking hier). Als je sneller hypnagoog bent, ga je ook sneller een uittreding in, al of niet met een zetje van jezelf. Mensen die niet snel hypnagoog zijn, kunnen door oefeningen wel zo'n staat oproepen. Als je een maal de truck door hebt, gaat het dan gemakkelijker.
Als jongvolwassene werd ik sneller spontaan hypnagoog dan nu. Maar door veel met uittredingen bezig te zijn, is dat gevoel nooit ver weg. Je kan als het ware die 'modus' herinneren, en weer oproepen met de nodige voorbereiding.

Beetje een antwoord op je vraag ?
Liefs - Koen

[Frank]

Hallo Dorien,
je schrijft in je bericht van 21 januari dat je doodop was toen je ging slapen en je vroeg je af of dat een aanleiding tot uittreden zou kunnen geven.

Nou, mijn ervaring is dat dat inderdaad heel goed kan, bij mij persoonlijk wel in ieder geval. Vermoeidheid, verstoord dag/nachtritme, onregelmatige werktijden... het schept allemaal voorwaarden waardoor ik sneller tot uittreden kom. Als ik het goed gelezen heb zit jij met de zorg voor twee (?) kleintjes en is het logisch dat je energie dan sneller op is.

Misschien moet je er 's nachts nog wel een keer of wat uit voor die ukkies?
Als ik 's nachts wakker wordt (wat drinken, toilet of hard geluid buiten)en daarna meteen weer in slaap val heb ik de meeste kans op zowel lucide dromen of al dan niet buiten mezelf treden. Word ik 's nachts niet ergens van wakker dan treden de verschijnselen (áls ze optreden, het is niet iedere nacht raak hoor) meestal tegen de ochtend op.

Groetjes, Frank

[Koen]

Nou, mijn ervaring is dat dat inderdaad heel goed kan, bij mij persoonlijk wel in ieder geval. Vermoeidheid, verstoord dag/nachtritme, onregelmatige werktijden... het schept allemaal voorwaarden waardoor ik sneller tot uittreden kom.

volledig mee eens. Is inderdaad één van die factoren.

[Frank]

Ik kruip in bed , lag nog maar fijn neer en jawel daar was het gesuis al in mijn oren. Ik dacht nog van oh jée here we go again.

O jee, dit herken ik ook erg goed. In het begin dacht ik nog dat er een logische verklaring voor dit suizen was, nachtelijke activiteit van het luchtverversingssysteem van de flat of i.d. Tja, ik betrap mezelf er toch vaak op eerst nog een logische verklaring voor vreemde fenomenen te  vinden, het zal een mens wel eigen zijn.
Daarna, toen het suizen steeds luider en luider werd, dacht ik dat het buiten hard was gaan stormen. Uiteindelijk werd het lawaai zo enorm dat ik er van overtuigd was dat er treinen vlak voorbij mijn slaapkamerraam raasden. Werkelijk oorverdovend kan ik je verzekeren.

Het suizen wordt meestal voorafgegaan door geknetter (niet in mijn haar want ik ben zo kaal als een voetbal, haha) waarbij het lijkt of er kortsluitingen in mijn hoofd plaatsvinden. In eerste instantie maakte ik me hier ook zorgen over, zo van "Dat kan toch niet goed zijn" terwijl ik nu zoiets heb van dat het er gewoon bij hoort zonder verder nare gevolgen.

Gôh, blij dat ik het hier allemaal eens kwijt kan maar vooral blij dat anderen dezelfde ervaringen hebben.

[dorien]

Hoi

Bedankt voor de reacties alvast.

Het gebeurd bij mij ook niet elke nacht hoor.. Maar ik merk direct wanneer er een kan aankomen of wanneer niet. En elke keer ik dus in bed kruip en mijn oren suizen weet ik dat het van dat komt want dat heb ik anders niet. Heb het ook eerst paar keer moeten ervaren(daarom niet altijd tot uittreden komen) om het te kunnen linken met dat hoor.

En ja hier zal slaapgebrek de grote factor zijn tot deze reacties.

Niet 2 maar drie kleintjes  en lange dagen doordat ik werk savonds . Dus gemiddeld maar tegen 2 mijn bed in om er tussen 7-8 weer uit te moeten. (en dan rekenen we er idd het opstaan snachts voor de kids nog niet bij maar goed  )

Ik ben ook blij dat ik het hier kan vertellen, want als ik het aan anderen vertel bekijken ze mij beetje raar aan hoor. Maar ik ga er heus niet om liegen. Wie kan er in godsnaam zoiets verzinnen?


Ik had er zelfs nog nooit van gehoord tot mijn eerste ervaring..

In ieder geval als het weer gebeurd en ik heb zin om mee in het "spel" te gaan zoals ik het noem ga ik eens proberen wat rond te kijken zonder angst.. Er is toch nog steeds dat kleine iets dat mij tegenhoud om er echt mee door te gaan. Want ik denk maar zowel hier op aarde zitten slechte personen dan denk ik wel dat er in de astrale wereld ook wel slechte energieen rondhangen en geen enkel idee hoever die kunnen gaan natuurlijk..

Nogmaals bedankt voor de antwoorden

[Frank]

In ieder geval als het weer gebeurd en ik heb zin om mee in het "spel" te gaan zoals ik het noem ga ik eens proberen wat rond te kijken zonder angst.. Er is toch nog steeds dat kleine iets dat mij tegenhoud om er echt mee door te gaan. Want ik denk maar zowel hier op aarde zitten slechte personen dan denk ik wel dat er in de astrale wereld ook wel slechte energieen rondhangen en geen enkel idee hoever die kunnen gaan natuurlijk..

Heel herkenbaar, die terughoudendheid t.o.v. het onbekende wat er voor zorgt dat je nét niet doorzet om door te gaan met de uittredingservaring. En achteraf heb je dan vaak een gevoel van spijt net omdát je niet doorgezet hebt en een kans door je vingers hebt laten glippen.

Tja, en die slechte energieën... die zijn er inderdaad en ik heb er veel last van gehad. Het bewustzijn echter dat ik ze zo maar weer weg kan sturen heeft er echter voor gezorgd dat ik de baas blijf in hun spelletjes, waardoor angst ook veel minder een rol is gaan spelen.

[dorien]

Hey frank,

Tot nu toe nog geen enkele keer spijt gehad als ik het niet doorzette hoor.. Wat komt komt wel.. Ik heb nog tijd genoeg om misschien mooie dingen te ervaren.. ( dat hoop ik toch)

[Frank]

Oh, misschien ben ik te streng voor mezelf.  Ik had altijd zoiets van wanneer het zich aandient zal de tijd er wel rijp voor zijn maar 't was toch altijd een beetje alsof je in het diepe moest springen terwijl je niet wist wat je daar te wachten staat.

Ik schrijf dit nu wel heel stoer als in de verleden tijd op maar ik heb het soms nog hoor, die weerstand om door te zetten en dan achteraf spijt van een zgn. gemiste kans hebben. Maar inderdaad, niet nodig want er komt altijd wel weer een volgende kans.

En, zoals je zegt: "Wat komt, komt wel".