Bijzonder mooie uittreding

[ginger]

Hahahaha... Als je in de astrale wereld net zo aardig en grappig bent als in het dagelijkse leven, kan ik mij dat niet voorstellen hoor!

[Constantia]

Sten, heb jij misschien tips voor extra helderheid en een beter zicht tijdens mijn uittredingen?
Kan het trouwens zo zijn dat deze geest zorgde voor de 'nachtelijke sfeer' in mijn slaapkamer tijdens mijn uittreding? (Zodat ik niet door hem heen zou kijken, door het daglicht?) Anders had ik hem misschien helemaal niet kunnen zien!

Liefs,

Ginger

Die commando's van "Helderheid nu!" en Zicht nu!" zijn al heel goed. Ik kan er geen garantie op geven, maar blijf ze gebruiken. Wat mij ook wel eens heeft geholpen, is me astraal omdraaien naar een andere windrichting. Ook hier geldt: geen garantie op succes, maar het kan een signaal zijn voor je geest opeens helder-ziend te worden.
Het gaat erom je astrale zicht te activeren, nadat je lichaam op de aarde in de veronderstelling verkeert 'niet te hoeven zien, omdat je lichaam slaapt'. Ik heb ook diverse malen gehad dat ik, terwijl ik nog met mijn bewustzijn ín mijn fysieke lichaam was (!), met mijn aardse ogen dicht, de kamer gewoon kon zien! Dat wil dus zeggen dat je dan astraal kijkt.
Spectaculair, zeker als je dit met je volkomen, normale aardse waakbewustzijn doet! Dit is echter moeilijk te controleren en dat zou wat zijn! Als je dat overdag naar believen zou kunnen inzetten! 


Ik denk inderdaad dat geesten de omgeving kunnen beïnvloeden, dus hoe jij ze en de omgeving waarneemt. Zoiets heb jij op dat moment ook toegelaten. (onbewust, of beter: met je astrale 'hogere' bewustzijn).
Ik heb nog steeds last van de visuele handicap na al die ervaringen. Het heeft dus niets met het feit te maken dat je een al dan niet frequente reiziger bent, maar meer met de 'mores' van je fysieke lichaam. De crux zit hem dan toch in het loskomen van het idee dat je niets kunt zien, omdat je ogen (op aarde!) dicht zijn! Veel zit in de mind, en het zou me niet verbazen als dit te maken heeft met hoe je er zelf spontaan over denkt. Je kunt immers ook kijken zonder fysieke ogen, al denken skeptici dat dit niet kan en dat mensen slechts hun brein van vlees en bloed zijn.

Succes!

Constantia

[Constantia]

Dank je voor je reactie 

Als jij interactie wenst met geesten tijdens jouw uittredingen, zou je hier misschien gewoon naar kunnen vragen. Wie weet wat het jou teweeg brengt...

Misschien vinden ze me daar niet zo populair ? 

Koen, wil jij dat dan wel? dat is de eerste vraag, of je het echt wilt. Zo ja, misschien moet je wat meer dwingend aanwezig zijn daar.  Of je hebt het/ze niet nodig voor jouw levensplan? Of is er iets anders dat contact verhindert? Het lijkt mij dat jij zelf de antwoorden hebt. Dus enlighten yourself and us. 
Je hebt immers uittredingservaringen, en zeer mooie en goede ook, dus dat is het punt niet.

[Koen]

Constantia, ... goeie vraag eigenlijk want eerlijk gezegd heb ik me natuurlijk ook afgevraagd waarom ik die 'intergeestelijke'  contacten zo niet heb. Misschien heb ik ze niet direct nodig voor mijn levensplan, dit lijkt mij momenteel het meest plausibele, anderzijds laten ze me voorlopig gewoon mijn ding doen in het astrale. Het antwoord zal wel nog komen, is het tijdens dit leven niet, dan zeker na mijn overgang. (en die komt jaartje per jaartje dichterbij  )
Hoewel ik er wel eens over nadenk, is het niet zo dat ik er onmiddellijk een brandend verlangen naar heb.
Que sera, sera, denk ik dan vaak. 

liefs - Koen

[Constantia]

Hoi Koen.

Ik ben benieuwd, als je weet waarom, tell us! 

Liefs,

Constantia

[ginger]

BEHULPZAME GEEST

Vanochtend mocht het weer zo zijn. Na 3 weken radiostilte weer een uittreding!
Ik was vrij vandaag. Ik werd rond 10 uur wakker van geluiden buiten, maar ik had voor mijn gevoel nog niet lang genoeg geslapen (het was die nacht erg laat geworden). Dus ik deed mijn oordopjes in en nadat ik een comfortabele houding op mijn rug had gevonden, sloot ik mijn ogen weer.
Net voordat ik in slaap viel, schrok ik ineens wakker van een kort, heel hard, scherp geluid (het klonk als een schuurmachine, maar dan alsof deze naast mijn oor werd aangezet). Ik realiseerde mij dat het geluid wel astraal moest zijn geweest. Ik had immers mijn oordopjes in.
Ik dacht: ´Misschien is dit een teken dat ik kan uittreden vandaag´.

Niet lang nadat ik mijn ogen weer had gesloten, voelde ik inderdaad de tintelingen opkomen die voorspelden dat ik zou uittreden.
Zodra ik astraal bewust was, probeerde ik mijn astraallichaam te bewegen. Alleen lukte dit niet (slaapverlamming). Ik lag nog steeds 'vast' in mijn stoffelijke lichaam en het lukte niet om los te komen. Al snel merkte ik dat ik hulp kreeg. Ik voelde een sterke hand rond mijn pols. Aanvankelijk twijfelde of ik dit wel moest toelaten, maar ik kreeg al snel het gevoel dat ik met een zuivere geest te maken had.
Hoewel ik voelde dat deze geest erg sterk was, merkte ik dat zelfs de geest moeite had om mijn astrale lichaam los te koppelen van mijn fysieke lichaam. Het voelde alsof iemand mij uit drijfzand probeerde te trekken.
Ik greep ook de pols van de geest vast om mijzelf uit mijn stoffelijke lichaam te helpen.  Ik voelde een brede botstructuur en stugge haartjes op de pols van de geest. Dat deed mijn vermoeden, dat het een man was, bevestigen.
Hoewel ik wist dat het buiten eigenlijk al licht was, zag ik geen hand voor ogen. Toen ik echter om helderheid wilde vragen, merke ik dat ik mijn lippen niet eens kon bewegen. Ik was van top tot teen verlamd.
Na nog een aantal pogingen, hoorde ik mijzelf (op een hele rare en onwennige manier) toch het commando: 'Helderheid, nu!' uitspreken. Ik was zo opgelucht dat ik eindelijk kon praten, dat ik de commando´s 'Helderheid, nu!' en 'Zicht, nu!' heel vrolijk en uitgelaten, achter elkaar bleef uitroepen. Zonder resultaat, maar ik was al lang blij met deze eerste overwinning.
Op dat moment voelde ik dat dezelfde geest mij bij mijn heupen/billen vastpakte, om mij zo beter uit mijn lichaam te kunnen trekken. Dit voelde wel een beetje intiem aan, voor een eerste ontmoeting met iemand. Maar gek genoeg vertouwde ik hem toch. Ik had zelfs het gevoel dat ik hem al kende.
(Achteraf vraag ik mij af of het niet een geest was, die ik al eerder had ontmoet, in een van mijn eerdere uittredingen.)
Het lukte deze geest om mij te bevrijden. Hij trok mij met zich mee, door de muur heen (onder mijn slaapkamerraam), naar buiten.
Gelukkig merkte ik niets van de vrieskou.
We vlogen de lucht in... Dit voelde fantastisch!
Toch bleef ik een beetje weerstand in de lucht voelen, alsof we door stroop vlogen.
Omdat ik het vliegen erg spannend vond, hield ik mij goed aan hem vast en kroop ik dicht tegen hem aan. Maar op de gegeven moment liet hij mij los en hield hij mij alleen nog bij mijn pols vast. Hoewel ik dat wel een beetje eng vond, liet hij mij op die manier voelen, dat ik ook alleen kon vliegen.
Op dat moment vertroebelde mijn bewustzijn en lag ik ineens weer in mijn bed.

Opnieuw sloot ik snel mijn ogen, in de hoop weer in dezelfde dimensie en in het zelfde gezelschap terug te komen.
Het was mij blijkbaar goed gezind vandaag, want ik voelde weer dezelfde sterke handen rond mijn pols en mijn heupen. Toch lag ik nog steeds in mijn bed en weer in hetzelfde ´drijfzand´ als eerst.
Ik probeerde mij uit de verlamming te worstelen, maar zonder succes. Toen ik om hulp riep, wist de geest mij wederom te bevrijden. We vlogen weer een stukje.
Ik merkte echter dat mijn bewustzijn nu een stuk minder helder was. Voor ik het wist werd ik weer wakker, zonder afscheid te kunnen nemen, of te vragen wie hij was.

Vlug sloot ik mijn ogen weer, hopend deze fijne uittreding weer te kunnen verlengen. Dit lukte. Maar eenmaal astraal bewust, werd ik ineens overspoeld door erotische gevoelens. Ik waande mij op dat moment alleen. Ik liet mijn handen over mijn astrale lichaam glijden en merkte dat dit 100 maal intenser voelde dan dat als ik dat in het dagelijkse leven zou hebben gedaan. Wow... Sensationeel! Heel apart!!
Op dat moment werd ik wakker. Weird.....

Liefs,

Ginger

[Koen]

Dit is toch geweldig, zoals je het allemaal beschreef. Het moet goed voelen als je op zo'n prettige manier hulp krijgt van een geest, iets, zoals je weet, ik (nog) niet over kan meepraten Dus zijn ervaringen als deze voor mezelf erg inspirerend.

Als je in een slaapverlamming bent, kan je je inderdaad niet bewegen. Maar als je de beweging mentaal probeert uit te voeren, zou je jezelf astraal kunnen bevrijden uit de slaapverlamming. Je moet je dan als het ware uit jezelf uit je lichaam 'denken', niet op een fysieke manier. Het is wat wennen, maar uiteindelijk moet dit lukken. Net zoals het zicht, dat niet fysiek gebeurt, maar met je astraal zicht. Het is heel normaal dat je tijdens sommige uittredingen helemaal niets kan zien. Maar begreep ik uit je relaas niet dat je uiteindelijk wel kon zien, omdat je het verlaten van de kamer zo duidelijk beschreef ?

Ik kan me voorstellen dat je wat te' persoonlijk' werd aangepakt door de geest, op een haast erotische manier (?) die jou wat erover leek. Uiteindelijk vind ik moeten we zelf bepalen wat kan en niet kan in het astrale, maar als je moet enkel weten dat seksueel verkeer (dat is dan nog een stap verder) best mogelijk, en naar verluidt enorm prettig kan zijn in het astrale.  (zie ook het boek 'Door De Poort' van Constantia.
Het is wel volslagen normaal dat je seksueel opgewonden kan raken tijdens een uittreding. Dit heeft onder andere te maken met de werking van de onderste Chakra's. Het eigen astrale  lichaam voelt zoals je zegt heel speciaal en 'energetisch' aan. Een grote stap voorwaarts in mijn astrale leven was juist het ontdekken van mijn eigen astraallichaam, dat ik niet alleen kon voelen en betasten, maar ook zelf kon zien. Ga zeker verder in deze ontdekking !

Bedankt om deze mooie ervaring met ons te delen !
Liefs - Koen

[ginger]

Bedankt voor jouw reactie, Koen!

Ik vond het ook weer een bijzondere ervaring. Ook heel lief dat de geest in questie mij zo goed geholpen heeft. Ik ben erg benieuwd naar zijn identiteit. Ook vraag ik mij af (net zoals ik dat bij de andere geesten afvraag die ik ontmoet heb in eerdere uittredingen) of hij doorhad dat ik helemaal niets kon zien. Volgende keer zal ik wat vragen proberen te stellen.
Het valt mij op dat ik de dingen die ik mij voorneem te vragen of te doen tijdens het uittreden, op het moment zelf vaak totaal vergeet! Blijkbaar ben ik nog niet zo scherp in de astrale wereld.

Om nog even terug te komen op jouw vraag of ik later tijdens de uittreding weer beter kon zien (omdat ik zo duidelijk beschreef hoe de geest en ik de kamer uitvlogen, de buitenlucht in): nee, ik heb de hele uittreding lang geen hand voor ogen gezien. Alles wat ik beschreef, is met andere zintuigen waargenomen. Ik voelde bijvoorbeeld duidelijk dat we door de muur vlogen. En ook de buitenlucht voelde (hoewel absoluut niet koud) 'anders' aan.
 
Hopelijk is mijn zicht volgende keer wat beter. Ik ben reuze benieuwd hoe mijn astrale lichaam eruit ziet. En boven dat, zou het natuurlijk fijn zijn om kunnen zien wie mij gezelschap houdt tijdens mijn uittredingen.

Wat betreft de slaapverlamming: ik zal jouw tip over het jezelf uit je lichaam 'denken', meenemen voor de volgende keer (als ik het niet weer vergeet ).

Liefs,

Ginger

[ginger]

TUNNEL

Na ruim een maand zonder uittredingen of lucide dromen, was het gister weer zover!

Het was maandagmorgen. Ik was redelijk vroeg wakker geworden (na 5 uurtjes slaap). Ik ging mijn bed uit, maar besloot even later toch nog een paar uurtjes verder te slapen. Ik was immers vrij die dag.
Toen ik eenmaal op mijn rug lag en langzaam wegdoezelde, realiseerde ik mij op een bepaald moment ineens dat ik mijn slaapkamer gewoon nog kon zien, terwijl mijn ogen gesloten waren! Dit moet ongetwijfeld ´astraal zicht´ zijn geweest. En dit zonder dat ik uitgetreden was!
Ik schrok even wakker en wist dat het moment daar was. Het moment om uit te treden.

Direct nadat ik mijn ogen weer had gesloten, voelde ik dat mijn lichaam begon te tintelen. Dit ging gepaard met hevige suizingen in mijn hoofd. Tegelijkertijd hoorde ik een scherpe, hoge toon. Na enkele seconden hield dit alles op. De uittreding was begonnen.
Vanaf het begin al, had ik heel helder zicht, fijn! Ik zag dat ik nog steeds in mijn slaapkamer lag. Alleen lag ik nu in een stapelbed. Ik lag in het onderste bed en keek tegen het matras boven mij aan. Het stapelbed deed mij denken aan het stapelbed waarin ik vroeger met mijn zus sliep, in de periode dat ik bij mijn vader woonde.
Ik merkte dat het proces van uittreden mij enorm erotisch had geprikkeld.
Ik betastte mijn astraallichaam. Hoewel dit gevoel niet nieuw voor mij was, verbaasde mij het toch weer hoe anders dit voelde t.o.v. het dagelijkse leven. Na nog geen minuut leek ik al bijna tot een hoogtepunt te komen, terwijl ik amper wat deed. Een enkele aanraking is blijkbaar al genoeg in de astrale wereld.
Hoe fijn dit alles ook voelde, vond ik het tegelijkertijd frustrerend dat ik zo werd afgeleid door deze erotische prikkels. Alsof de kosmos mijn frustratie opmerkte, gebeurde er op dat moment iets merkwaardigs.
Zonder zelf ook maar iets te doen, steeg mijn astraallichaam plotseling, in dezelfde rugligging, langzaam op.
Ik was niet bang en liet het gewoon gebeuren.
Ik zweefde door het bovenste matras van het stapelbed.... door het plafond..... Sneller en sneller... Hoger en hoger.....
Blijkbaar had ik mijn ogen dicht gedaan (misschien omdat ik het zo spannend vond), want ik zag niets meer. Ik had het idee dat ik door een soort tunnel vloog. Ik ging als een speer! Ik verwachtte dan ook dat ik in een andere wereld/dimensie terecht zou komen..
Helaas werd ik op dat moment wakker.
Ik schat dat de uittreding ongeveer 20 minuten heeft geduurd.

Wie of wat zorgde voor deze astrale achtbaanvlucht?? Ik was het in elk geval niet!

Hoewel ik het jammer vond dat de uittreding zo snel werd afgebroken, vond ik het super fijn om weer in astrale sferen te hebben vertoefd. Dit smaakt natuurlijk naar meer. Ik kijk al uit naar de volgende....!

Liefs,

Ginger

[Koen]

tja, alweer heel wat herkenbare dingen voor mij. Zeker had je astraal zicht in het begin. Het feit dat de kamer er wat anders uit zag (stapelbed) is ook niet ongewoon.
De erotische prikkeling kan heel intens zijn, omdat naar het schijnt de onderste chahkra's geprikkeld worden. Het voelt intensiever aan dan tijdens de alledag.
En tenslotte het gaan als een speer. Dit is werkelijk fenomenaal, al wie dit beleefde kan daarvan getuigen. De snelheid is adembenemend en het achtbaangevoel slaat alles. Waarom ? Ik denk dat als wij uittreden, we nog niet veel controle verworven hebben. Daardoor zijn we misschien een beetje als een ongeleid projectiel. Ik vergelijk het soms met een kind dat leert lopen of fietsen, en ook nog niet alles onder controle heeft en daarbij gekke capriolen maakt.
Jammer dat het soms zo snel beëindigd wordt. Maar wat je meemaakte kunnen ze je alvast niet meer afnemen, bekijk het zo.
Superfijn dat je terug in de astrale sferen vertoefde ! Het is van mij ook al weer een hele tijd geleden !
Tot de volgende !
Liefs Koen

[ginger]

Hoi Koen,

Bedankt voor jouw reactie!

Denk je dan dat ik het vliegen toch zelf (onbewust) heb veroorzaakt?
Want ik had meer het gevoel dat ik bestuurd werd. Is dat mogelijk? Hoewel ik mij tijdens de uittreding wel alleen waande. Misschien dat iemand mij iets wilde laten zien? Want ik deed zelf echt helemaal niets! Ik dacht op dat moment ook niet aan vliegen ofzo. Raar toch?

Liefs, Ginger