Uittredingen tegen mijn wil in

[ginger]

Hallo Sten en/of Koen,

Mijn naam is Ginger. ik ben nieuw op het forum en hoop snel advies te kunnen krijgen, want this is freaking me out!!

Mij overkomen de laatste tijd vreemde dingen waar ik echt geen raad mee weet.
Het begon ongeveer 4 jaar geleden. Ik lag 's avonds laat op mijn rug in mijn bed en viel bijna in slaap. Opeens merkte ik dat mijn hele lichaam begon te tintelen. Dit ging gepaard met een soort suizingen en vibraties in mijn hoofd. Het was geen subtiel gevoel, maar een duidelijk, helder, overheersend gevoel. Alsof ik wakker werd terwijl mijn ogen nog gesloten waren. Ik schrok nogal van dit voor mij nog onbekende gevoel en wilde dat het wegging dus probeerde uit alle macht mijn ogen te openen, maar dat lukte niet. Toen voelde ik dat ik los van mijn lichaam kwam en (in dezelfde rugligging) een paar centimeter boven mijn lichaam begon te zweven en vervolgens iets naar voren. Hoewel dit heel langzaam ging, raakte ik totaal in paniek. Ik bleef wanhopig pogingen doen om mijn ogen te openen. Dit kostte heel veel kracht en energie. Gelukkig werd ik toen weer terug in mijn lichaam gezogen en kon ik eindelijk weer mijn ogen openen.
Ik was klaar wakker en totaal in shock. Het was totaal geen mooie spirituele ervaring. Integendeel. Ik was bang en had zelfs het gevoel dat er iets of iemand meekeek. Ik deed meteen het licht van mijn slaapkamer aan en heb uren niet meer durven slapen.
Ik hoopte dat dit nooit meer zou gebeuren, maar helaas speelde precies hetzelfde fragment zich vanaf toen ongeveer 1 keer in de 2 maanden af (soms vaker, soms minder vaak). Elke keer probeerde ik het tevergeefs tegen te houden. En elke keer huiverde ik nadien.

De laatste tijd lijkt het zich weer vaker voor te doen. Normaal gesproken duurt het (voor zover ik dat kan inschatten in die demensie) maar ongeveer 10 seconde omdat ik met heel veel kracht en energie weer terug weet te komen. Maar de laatste keer was anders.
Na het hele ritueel van tintelingen, suizingen en vibraties, zweefde ik (in dezelfde rugligging waarin in was gaan slapen) weer een paar cm boven mijn lichaam. Zoals altijd probeerde ik het tegen te houden. Maar in plaats van dat ik weer terug in mijn lichaam werd gezogen, schoot ik plotseling een paar meter vooruit. Dit ging bizar snel.
Ineens realiseerde ik me dat ik mij niet meer in de slaapkamer bevond, maar in de hal (nog steeds in dezelfde rugligging). En dat niet alleen. Ik realiseerde mij ook dat ik door mijn gesloten slaapkamerdeur was heengegaan. Ik schrok zo ontzettend erg dat ik gelukkig ook weer in dezelfde bizarre snelheid terug in mijn lichaam schoot.

Het engste vind ik dat ik er bijna geen controle over lijk te hebben. Het overkomt me steeds. Het lukt me altijd pas mijn ogen te openen als het al gebeurd is. Het lijkt alsof mijn geest mijn lichaam persé moet verlaten. Of ik het wil of niet. Ik kan het niet voorkomen. Het gaat buiten mijn wil om.
Als ik een uittreding voel aankomen (tintelingen, suizingen, vibraties) zeg ik altijd heel hard en duidelijk in mijn hoofd: ' Ik wil dit niet. Ik wil dit niet. Word wakker. Word wakker.' En toch gebeurt het. Het kost mij altijd zoveel kracht en energie om terug te komen. En altijd heerst er de angst dat het deze keer niet gaat lukken of dat ik mijzelf ineens zal zien liggen in mijn bed.
Als ik achteraf weer wakker ben, word ik altijd 'achtergelaten' met een heel naargeestig gevoel. Daarbij ook altijd weer het onheilspellende gevoel van een andere aanwezigheid.
Ik moet altijd even het licht aandoen om mijzelf gerust te stellen. Ook ben ik altijd bang dat het nogmaals gebeurt. (Het is namelijk weleens 2 keer achter elkaar in 1 nacht gebeurd.) Het gebeurt meestal als ik op mijn rug lig, om die reden durf ik ook bijna nooit op mijn rug te slapen.

Ik weet dat als ik het zou toestaan, de uittredingen veel verder zouden kunnen gaan. Veel verder nog, dan dat ik mij uberhaupt kan voorstellen.
Van jongs af was ik altijd al heel gevoelig voor energieen. Dingen die ik voelde maar niet zag. En ook niet wilde zien. Ik wilde er niets mee te maken hebben. En dat wil ik nog steeds niet. Daarom heb ik dringend advies nodig.

1. Waarom gebeurt dit? Wat heeft het voor zin om uit te treden?
2. Waarom kan ik het niet voorkomen? (Ik voel het namelijk aankomen.)
3. Waarom kan ik niet meteen terugkeren, maar kost het zoveel kracht en energie om weer terug in mijn lichaam te komen? (Als ik andere verhalen lees, hoeven de meeste mensen alleen maar even aan hun lichaam te denken om weer terug te keren.)
4. Waarom voel ik achteraf altijd een andere aanwezigheid, alsof iemand of iets meekijkt?
5. Waarom ervaar dit alles altijd als eng, zeer negatief en bijna traumatisch, terwijl anderen dit zien als een prettige en verrijkende belevenis (en zelfs hopen op herhaling)?

Ik hoop dat jullie mijn vragen kunnen beantwoorden, mij kunnen geruststellen en mij tips kunnen geven om dit in de toekomst te kunnen voorkomen.

Alvast heel erg bedankt!!

Ginger

[Koen]

Hoi Ginger,

In eerste instantie, hartelijke welkom op ons forum. In tweede instantie, je lijkt me nogal radeloos.
Laat me beginnen om te zeggen dat alles wat jij doormaakt, ik ook doorgemaakt heb, en velen met mij. Wat je meemaakt is voor mij nu heel gewoon, niet angstwekkend, en eerder iets om naar uit te zien. Misschien heb je hier momenteel geen boodschap aan, dat begrijp ik. Wat nog niet is, kan nog komen.
Laat me jouw vragen beantwoorden.

Waarom gebeurt het ? Omdat het gebeurt met jou. Jij bent van die velen die spontane uittredingen kunnen doormaken. Je hebt er niet om gevraagd. Jouw lichamelijke en hersenstructuur in het bijzonder is nu eenmaal van die aard dat uittredingen spontaan kunnen voorkomen. Sommige mensen doen hun hele leven vanalles om een uittreding te beleven, en het lukt dan nog niet of moeilijk. Bij jou gebeurt het spontaan. De zin ervan : de enige zin die je er nu uit kan leren is dat je zelf kan ervaren dat het astrale lichaam los van het fysieke lichaam kan bestaan, dit heb je niet meer van horen zeggen, maar dit weet je nu uit eigen ervaring. Op het eerste zicht is er daar misschien weinig spiritueels aan op dit moment, maar als je eenmaal gaandeweg gewoon raakt aan uittredingen, zit het erin dat je het spirituele ervan kan inzien. Nog wat geduld dus.

Je kan het inderdaad moeilijk voorkomen omdat jij heel ontvankelijk bent voor dit soort ervaringen. De knop in jou hersenen die ervoor zorgt dat je een uittreding zal beleven is namelijk heel vlug omgeswitched bij jou; we zijn nu eenmaal allemaal verschillend, de trigger die ervoor zorgt dat je uittreedt is bij de één nauwelijks aanwezig, bij de ander is die nooit veraf.

Hetzelfd omtrent het terugkeren. Ik ben één van die personen die gauw terug is, jij niet. Het heeft allemaal te maken met hersenstructuur. Bepaalde zones in de hersenen worden geprikkeld, en dat komt het astraallichaam los. ALs die prikkeling aanhoudt  - dit heeft allemaal te maken met chemie - kom je ook moeilijk terug. Ik kom makkelijk terug, een ander moeilijker. Maar onthoud dat je altijd terug keert, hoe dan ook. Jij zal er een beetje moeten voor oefenen om te zien welke techniek jouw chemie vlugger overwint om toch vlugger te kunnen terugkeren. Dat zal je straks moeten leren en ondervinden.

In de astrale sferen ben je niet alleen. Andere entiteiten merken jouw energie op en voelen zich daardoor aangetrokken. Dit kan de aanwezigheid zijn die je voelt. Er bestaan technieken om je veiliger te voelen. Zo kan je jezelf in gedachten omhullen in een bol van licht dat liefde uitstraalt. Lagere entiteiten kunnen daar niet mee om. Niemand kan jouw fysieke lichaam bezetten. Niemand kan jou echt pijn doen of fysieke schade veroorzaken. In die wetenschap voel je je misschien veiliger. Later zal je misschien beter kunnen omschrijven hoe je die aanwezigheid opmerkt, je mag dat gerust in een post met ons delen.

Natuurlijk ben je nu getraumatiseerd. Was ik ook. Dit is niet zomaar een ommetje in je eigen buurt. Dit gaat voorbij het alledaagse, is eigenlijk het sper-onbekende, een volslagen nieuwe wereld, en als je daar tegen heug en meug wordt in gesleurd, dan kan dit niet onmiddellijk iets zijn om daarnaar toe uit te kijken. Wat helpt ? Veel lezen over uittredingen, je angst overwinnen door er positiever tegen aan te kijken, en sowieso zal je jezelf na iedere nieuwe ervaring wat rustiger voelen, omdat je zal zien dat het allemaal wel meevalt, en dat het nieuwe opportuniteiten voor jou met zich mee brengt. Alleen nog een beetje tijd, een beetje geduld, wat hulp en raad van hier, je eigen ervaringen, en het tij kan keren.

Hou contact met ons !

Liefs Koen

[ginger]

Hi Koen,

Allereerst heel erg bedankt voor jouw reactie!
Na het plaatsen van mijn bericht op het forum, heb ik het boek ´Door Het Raam´ van Sten besteld (volgende week komt het aan)! Ondertussen ben ik natuurlijk ook andere brieven en berichten op het forum gaan lezen, om mijn kennis te vergroten.
Aan de ene kant was het ontzettend fijn om te ontdekken dat er meer mensen ervaringen hebben met uittreden (alle verhalen lijken een beetje op elkaar en alles is enorm herkenbaar!!)
Aan de andere kant heb ik het idee dat ik hoe meer ik erover lees, hoe meer ik het aanwakker. Na het plaatsten van mijn eerste bericht op het forum, is er namelijk nog meer gebeurd. Het lijkt allemaal ineens in rap tempo toe te nemen....

Ongeveer 2 weken na het plaatsen van het bericht gebeurde het weer. Het was donderdagavond. Ik zou de volgende dag al om 08.00 moeten beginnen met werken, dus maakte ik mij al redelijk vroeg klaar om te gaan slapen. Terwijl ik mijn tanden aan het poetsen was, had ik al het gevoel dat ik niet alleen was en keek af en toe onrustig om me heen (meestal is dit een voorteken dat ik ga uittreden). Ik zette deze gedachte uit mijn hoofd, want normaal treed ik ong 1 keer in de 2 mnd uit en de laatste keer was pas twee weken terug geweest.
Toen ik rond 01.00 (in buikligging) in slaap begon te vallen, voelde ik het opkomen. Mijn hele lichaam
begon te tintlen. En ik kreeg weer dat onmiskenbare heldere gevoel. Alsof ik wakker werd, terwijl mijn ogen nog gesloten waren. Dat er zich op dat moment weer een uittreding voordeed, verbaasde mij in eerste instantie, omdat het normaal meestal gebeurt als ik op mijn rug lig. In tegenstelling tot alle anderen keren, ging het dit keer ook niet gepaard met suizingen of vibraties. Ook leek het proces van 'loskomen van mijn lichaam' een stuk sneller te gaan dan normaal.
Omdat ik wist dat het tijd werd om het te aanvaarden ipv mij te verzetten (wat ik de laatste 4 jaar altijd heb gedaan), liet ik het gewoon gebeuren. Voor ik het wist, zweefde ik in ongeveer 3 seconden (in dezelfde buikligging), helemaal naar het plafond. Hoewel het redelijk snel ging, voelde het veel vriendelijker dan normaal.
Net op het punt dat ik dacht: 'Nu zal ik mijzelf zien liggen op mijn bed', ging ik in dezelfde snelheid (vanzelf!) weer terug mijn lichaam in. Dit ging eigenlijk heel smooth, zonder dat het mij kracht en energie kostte. Eenmaal terug in mijn lichaam, was ik enorm opgelucht dat ik mijzelf niet had gezien. Ook was deze ervaring een stuk minder angstaanjagend dan de eerdere keren.

Veel tijd om het te verwerken had ik echter niet. Twee dagen later gebeurde het weer. Het was zaterdagnacht en hoewel ik de volgende dag weer heel vroeg zou moeten beginnen met werken, lag ik
pas 2 uur onder de wol. Ik had die avond weer hetzelfde onheilspellende gevoel van een andere aanwezigheid om mij heen en werd daar behoorlijk onrustig van. In mijn bed durfde amper mijn ogen te sluiten. Want elke keer als ik dat deed, voelde ik direct een dwingende energie, die mij uit mijn lichaam
wilde halen. Ik had om mijzelf gerust te stellen, mijn nachtlampje aangedaan. En om mijzelf wakker te houden, wisselde ik steeds van houding. Ik was bang om de controle te verliezen, omdat de energieen die ik voelde, veel sterker leken te zijn dan normaal. Ik probeerde zelfs jouw techniek nog uit: al lichtelijk in paniek, probeerde mijzelf voor te stellen in een lichbol die liefde uitstraalde. Maar het leek niet te helpen. Omdat ik op den duur zo uitgeput raakte, van het mijzelf uit slaap houden, vielen mijn ogen uiteindelijk toch dicht. Ik lag op mijn rug. Na enkele seconden voelde ik al het intense tintelen opkomen en ondanks
dat ik mij enorm verzette, begon ik al (heel snel) los van mijn lichaam te komen. Zodra ik uit mijn lichaam was, zag ik dat er op de muur rechts van mij, waar mijn bed tegenaan staat een (officieel niet bestaande) deur verscheen. Niet zomaar een deur. Ik had nog nooit zoiets gezien. Het was een open deur waar een
wit, helder licht uitscheen. Ik zag het door de 'werkelijkheid' heen. Ik zag dus twee dingen tegelijk: mijn vertrouwde kamer, maar door de muur heen zag ik dus die deur (die duidelijk een stukje verderweg was dan de muur zelf). Het was volgens mij wel een beetje de bedoeling dat ik door die deur heen zou gaan.
Maar dat was het laatste wat ik van plan was. Met heel veel kracht en energie, heb ik mijzelf weer terug in mijn lichaam weten te krijgen. Maar eenmaal terug, was ik nog zo uitgeput, dat mijn ogen meteen weer dichtvielen. Ik voelde mijn lichaam weer tintelen en wist dat ik weer zou gaan uittreden.  Ik was nog niet eens uit mijn lichaam, of ik zag die deur weer verschijnen. Tegelijkertijd voelde ik letterlijk energie die mijn astrale lichaam aan mijn benen uit mijn stoffelijke lichaam probeerde te trekken. Ik raakte totaal in paniek. Gelukkig wist ik mijzelf in mijn lichaam te houden en kon ik uiteindelijk mijn ogen openen. Ik
moest huilen van angst en onmacht. Ik durfde geen oog meer dicht te doen en besloot op te staan. Het was 3 uur. Om mijzelf af te leiden en om te voorkomen dat ik weer in slaap zou vallen, pakte ik mijn laptop en heb ik een uurtje gewerkt in mijn bed. Tijdens het werken bleef ik die energieen heel intens om me heen voelen. Ik weet niet of het door de vermoeidheid kwam, maar ik zag ook af en toe gekleurde
stippen om mij heen (maar zo subtiel, dat ik twijfelde aan mijn eigen waarneming). Ook voelde ook windsensaties langs mijn blote armen glijden en tintelingen langs mijn benen (die onder de deken lagen). Dit ging behoorlijk ver. Van mijn kuiten tot aan de binnenkant van mijn bovenbenen.
Om 4 uur besloot ik om weer een poging te wagen om te gaan slapen. Twee uur later ging de wekker...

De uittredingen lijken steeds vaker op te komen en steeds verder te gaan. Wat mij opvalt is dat als ik uittreed, ik heel bewust voel wat er gebeurt, welke kant ik naartoe zweef en hoever ik wegzweef. Ook voel ik als ik door materie heenzweef (door mn slaapkamerdeur, zoals eerder beschreven). Wat ik opmerkelijk vind, is dat ik toen ik donderdagnacht naar het plafon zweefde, precies voelde wat er gebeurde, maar niets zag (alsof ik mijn ogen nog gesloten had), terwijl ik gister alles juist heel helder zag. Op het forum heb ik laatst toevallig gelezen dat de gids van Sten weleens de handen voor haar ogen houd, als Sten tijdens een astrale reis bijvoorbeeld op hoge hoogtes zweeft, om haar te beschermen tegen 'schrikmomenten'. Nu is mijn eerste vraag:

1. Kan dit bij mij ook het geval zijn geweest (omdat ik bang was om mijzelf te zien)? Dat mijn gids dus (als ik die tenminste heb), de handen voor mijn ogen deed, om mij tegen het schrikken te beschermen?

2. Hoe weet ik of ik een gids heb en hoe weet ik wie mijn gids(en) is/zijn?

3. Bij het uittreden voel ik meestal een dwingende, trekkende energie. Kan/kunnen dit mijn gids(en) of een ander geest(en) zijn?

4. Omdat ik tot nu toe heel erg bang word van uittreden, heb ik het idee dat ik door die angst niet echt het verschil kan voelen tussen ´goed´ of ´kwaad´. Heb jij tips hoe ik dat aan kan voelen?
Zolang ik mij namelijk niet veilig voel, zal ik nooit kunnen genieten van een uittreding.

5. Jij had mij het advies gegeven mijzelf in een lichtbol te omhullen die liefde uitstraalt. Ik weet alleen niet precies wat ik mij daarbij moet voorstellen. Bestaat er misschien een soort afbeelding van, zodat ik het beter kan visualiseren?

6. Heb jij ook weleens zo´n open deur, waar licht uitstraalt gezien tijdens het uittreden? En weet je wat dat te betekenen heeft?

7. Ik vond het nogal verontrustend dat die energieen die ik voelde, mij kunnen aanraken, ook als ik gewoon in mijn stoffelijke lichaam zit. Hoe kan dat?

8. Wat betekent die windsensatie die ik op mijn blote armen voelde en wat betekenen die tintelingen die ik op mijn benen voelde?

9. Hoe kan ik die energieen/geesten wegsturen, zodat ik aan mijn nachtrust kom?
Ik zou graag willen dat die uittredingen en energieen zouden stoppen, totdat ik er iets meer over weet en een soort van voorbereid ben (bijvoorbeeld na het lezen van Stens boek 'Door Het Raam'). Ik ben wel een beetje een control freak namelijk.......

Jouw reactie zie ik graag tegemoet.

Liefs,

Ginger

[Koen]

Beste Ginger, ik zal zo snel mogelijk reageren !
 
Tot later, Koen

[sandman]

Dag Ginger,

ik volg met veel belangstelling uw schrijven.
Prachtig wat jij allemaal mag ervaren.
Ik zou 'zo' in uw schoenen willen staan.
Ik kan me wel voorstellen dat het voor u wat vreemd is, van andere kant heb ik wel de indruk dat je behoorlijk ver staat op gebied van spiritualiteit.
Dat gevoel van iets wat over uw schouder meekijkt ken in ook maar al tegoed. Het hoeft echter niet negatief te zijn. De deur met wit licht kan maar alleen goeds betekenen.
Ik zou zeggen laat het de volgend keer gewoon gebeuren en zie wat ervan komt. Probeer via dit gebeuren misschien contact te maken met die gids of andere entiteit.

Koen zal zeker gepast reageren, het is ook een hele reeks met vragen waarmee je zit.

Groetjes
R.

[Koen]

Hoi Ginger,

Het gaat er inderdaad wel heftig aan toe bij jou. Bedankt voor je nieuwe relaas. Zoals Rudi zegt, zijn er veel die in jouw schenen zouden willen staan !

1. Dat kan inderdaad je Gids geweest zijn die jou beschermt. Iedereen heeft een of meerdere Gidsen, die komen niet vaak tussen omdat je elf door een leerproces moet. Wordt het te bont, kande Gids ingrijpen of je kan er om vragen. Omdat Gidsen niet vaak tussenkomen, ken je meestal je Gids niet - ik en ze ook niet- maar deze is er wel.

2. Dus, je kan naar je Gids vragen. Naar het schijnt kan dit door bijvoorbeeld een hand uit te steken, of door die wens uit te spreken. Succes niet verzekerd ! Ik denk dat ik in eerste instantie zou schrikken van mijn Gids, misschien dat dez daarom niet of nog niet opgedaagd is bij mij.

3. Vele mensen voelen een trekkende energie. Dit is een astrale energie. De een is er niet vatbaar voor, of mag er niet vatbaar voor zijn, de ander wel. Jij wordt nogal beproefd, zo te zien.

4. Natuurlijk is alles bedreigend voor jou, en dit ervaar je als 'kwaad'. Omdat je bang bent. Eén ding moet je weten : als je bang bent, zal dit zijn effect hebben tijdens een uittreding, omdat je dan bange ervaringen hebt; Je verwachtingspatroon bepaalt hoe je je voelt in het astrale. Langzaam aan zal je dat moeten ombuigen naar een beter gevoel. Waarna je ervaringen minder angstjagend zullen worden. Het is zo dat lagere wezens jou energie en angst voelen, en vandaar kan jij het gevoel hebben een dreigende aanwezigheid te voelen. Eénmaal je die angst van je afwerpt, zullen deze lager entiteiten niet meer geïnteresseerd zijn in jou.

5. Ik citeer uit Sten's boek 'door de nacht' : Voor extra goede energie kun je je elke nacht (...) voorstellen dat je in een gouden ei van zonlicht zit dat je beschermt. Leg je favoriete knuffeldier of symbool naast je als versterking'. Verder is het zo dat als je van iets een positieve werking verwacht, maar toch niet zeker bent ervan, je geen effect ervan zal hebben. Hoe krachtiger je in iets gelooft, hoe sterker de werking ervan.

6. Ik heb éénmaal zo'n deur gezien. Ik mocht niet binnen.

7. Omat ze er zijn. Ht is hun energie, en die zoeken je op, je bent er ontvankelijk voor, ook in de fysieke wereld. Ze kunnen echt nooit bezit van jou nemen. Ze hebben het idd gemunt op jou, maar ze kunnen je niets doen. Ze kunnen je hoogstens angst brengen. Ik vrees dat je aan dat gevoel zal moeten wennen totdat je rustiger wordt, door er onverschillig naar toe te zijn.

8. Lichamelijke ervaringen zoals tintelingen wijzen erop dat je astraallichaam op het punt staat los te komen van je fysieke lichaam.

9. Het enige wat je kan doen is dagelijks de oefeningen met de verlichte bol om je heen uit te voeren. Je hebt het echt moeilijk, lees ik, maar niemand kan wegtoveren wat je voelt. Je moet er echt doorheen, en geduld hebben, totdat je er gewoon aan wordt en de angst verdwijnt. Dan zal het negatieve ook verdwijnen. Ik weet dat het makkelijk gezegd is, maar je moet echt geduld hebben.

Ik denk, hoe meer antwoorden je krijgt hoe meer vragen er bij jou opkomen. Ik hoop echt voor jou dat je rustiger mag worden. Het is goed om met een lampje te slapen, dit geeft ook een veiliger gevoel. Slaapt er iemand bij je ben je alleen ? Kan je gezelschap opzoeken als je slaapt ? het zijn allemaal factoren die het draaglijker maken voor jou.

Veel moed enenergie toegewens. We blijven er voor je, hier, al was het maar om te luisteren en je de gelegenheid te geven dit negatieve te ventileren naar ons toe. Je moet het ergens kwijt ... !

Liefs Koen.

[Constantia]

Hoi Ginger.

Van harte welkom op het forum; ik lees meteen al dat je een verrijking bent voor ieder die informatie zoekt en/of wil delen.

Je beschrijvingen zijn zeer helder en je vragen eveneens.
Koen heeft je weer eens fantastisch goede reacties gegeven - dank je Koen!  

Ik wil je in ieder geval aanraden een dagboek bij te houden, als je dat al niet deed. Je bent zo iemand die goed kan schrijven en verwoorden en het is voor jezelf én voor anderen zeer nuttige informatie.

Je schrijft veel over je 'angst' maar ik proef tussen de regels door toch iets van 'positieve prikkeling' (in het Amerikaans zou je dan 'excitement' zeggen). Misschien dat je net als ik toen voelt, dat dit echt wel iets heel speciaals voor jou is, al is het een hele 'bevalling'.

Je ervaringen doen enorm aan die van mij denken. Ik neem aan dat je al in DOOR HET RAAM gevorderd bent, en dit zelf ook al opgemerkt hebt!
Ik had destijds hetzelfde toen ik het eerste boek van Robert Monroe las. Toen dacht ik ook: het bestáát toch niet... deze man maakt(e) hetzelfde mee als ik nu.
Jawel, dat bestaat!  

Vandaar dat ik ook her en der schreef en schrijf, dat wij allemaal deel van een eenheid zijn. Er bestaat in feite geen afgescheidenheid, en mensen kunnen behoorlijk hetzelfde meemaken. Bij ieder is dit echter altijd weer een tikkeltje - of veel tikkeltjes - anders ingevuld, omdat ieder toch zijn eigen persoonlijkheid is en daarmee persoonlijke dingen aantrekt.

Maar hoe dan ook: ik herken enorm veel, van de sensaties die je voelt, de geest(en) om je heen, de 'zuchtjes' wind langs je lichaam (die soms erotische gevoelens opwekken), ook van je verzet etc...

Je bent nu al een heel stuk verder dankzij wat antwoorden hier van Koen en Sandman en ik verwacht dat jij alles in record tempo zult gaan oppakken, als ook het in positieve zin ombuigen van je ervaringen. Want neem maar aan: jij bent in staat dit om te buigen.

En profiteer ervan, want het is, zoals hier al door Koen en Sandman gezegd wordt: veel mensen willen dit, maar slagen er niet in. Jou overkomt dit spontaan; zie hier de onschatbare waarde van in!

Liefs,

Sten

[ginger]

Lieve Sten en Koen,

Heel erg bedankt voor jullie reacties (ook sandman).
Ik ben laat met reageren omdat ik elke vrije minuut die ik heb in Stens boek 'Door Het Raam' duik! Ik vind het boek erg leerzaam. Tegelijkertijd vind ik het ook confronternd omdat het boek mijn vermoeden doet bevestigen dat ik 'niet meer terug kan'. En dit terwijl ik niet eens gekozen heb, hieraan te beginnen.

Sten, als ik lees wat jij allemaal (hebt) mee(ge)maakt tijdens jouw uittredingen, betwijfel ik of ik wel sterk genoeg ben, om dit ook te kunnen doorstaan. Ik snap ook echt niet waarom dit uitgerekend mij gebeurt, en niet iemand anders die er wel voor open staat.
Ik weet dat mijn angst mijn uittredingen beinvloedt en ik moet duidelijk nog ontdekken hoe ik mijn angst moet transvormeren in positieve gevoelens. Die angst is natuurlijk angst voor het onbekende, maar ik vind  het vooral zorgwekkend dat andere energieen (tegen mijn wil in) met mijn astraallichaam 'bezig zijn'.
Enigzins lijk ik wel grip over de situatie te hebben, omdat ik tot nu toe met veel kracht en energie altijd redelijk snel terug in mijn lichaam weet te komen. Toch vind ik het noodzakelijk hier meer controle over te  krijgen. Ik wil graag baas over mijn lichaam zijn. Ik vind dat ik daar recht op heb!! Dus als ik geen zin heb om uit te treden, vind ik dat andere energieen mij met rust moeten laten. Ik wil graag zelf bepalen of ik wel of niet uit mijn lichaam treed. Is dit te veel gevraagd? Goede energieen zouden dit toch moeten respecteren, lijkt mij? (vraag 1)

Koen, jij vroeg of ik alleen slaap, of dat er iemand bij mij slaapt.
Soms slaapt er iemand bij mij (als er iemand naast mij ligt, treed ik nooit uit), maar meestal slaap ik alleen. Normaal gesproken vind ik dat heerlijk. Ik koester en houd van mijn privacy. Na een uittreding heb ik echter niets liever dan een lief, warm en vooral LEVEND persoon naast mij liggen. Maar goed, dat mag natuurlijk niet de beweegreden zijn om ineens te gaan samenwonen hahaha...
Om me veilig te voelen slaap ik elke nacht met het licht aan. En na het lezen van Koens tips in zijn laatste bericht naar mij, slaap ik ook met mijn lievelings knuffel. Dit voelt idd fijn en vertrouwd aan, als ik zo bang ben.
Ik heb gehoord dat kristal ook een soort zuiverende, beschermende werking heeft. Klopt dat? (vraag 2)

Omdat ik de laatste tijd heel veel nadenk over wanneer en waarom mij dit gebeurt, realiseerde ik mij dat het tot nu toe nog nooit is gebeurd na bijvoorbeeld een avondje stappen. Dit doet mij vermoeden dat alcohol (gezien de verdovende werking ervan) niet bevorderend is voor uittredingen.
Ik weet dat het misschien niet zo slim is, maar sinds een week drink ik nu elke avond 2 glazen wijn voor het slapen, om mijzelf te beschermen tegen de energieen die ik elke avond om mij heen voel. Klopt het dat alcohol het uittredingsproces remt/moeilijker/onmogelijk maakt? (vraag 3) Het lijkt er namelijk wel op, aangezien ik, sinds het plaatsen van mijn laatste bericht, niet meer uit mijn lichaam ben getreden.

Sten, ik heb die windsensaties (of zuchtjes wind zoals jij het beschrijft) sinds het plaatsten van mijn laatste bericht, vaker gevoeld. Meestal overdag, tijdens het lezen van 'Door Het Raam'.
Aangezien ik het voelde terwijl ik jouw boek aan het lezen was en omdat het gewoon overdag plaatsvond, ervoer ik het niet als eng of negatief. Zou het een soort hulpbetoon/geruststelling kunnen zijn? Dat ik er goed aandoe jouw boek te lezen en dat ik niet bang hoef te zijn? (vraag 4) Deze windsensatie voelt trouwens wel als een soort fris aan (koeler dan lichaamstemperatuur), is dat normaal? (vraag 5)

Ik kan die deur waar wit helder licht uitscheen, die ik zag tijdens mijn laatste uittreding, maar niet uit mijn hoofd zetten. Ik vraag mij echt af waarom deze deur (tot 2 keer toe!) in mijn kamer verscheen. Of liever gezegd: DOOR mijn kamer. Want ik zag 2 dimensies door elkaar heen. Koen vertelde mij in zijn laatste bericht dat hij weleens zo'n deur heeft gezien, maar er niet doorheen mocht.
Ik heb geen idee of ik er wel of niet doorheen mocht, maar ik had op dat moment ook niet bepaald de behoefte om het uit te proberen hahaha.. Toch leek het wel of 'iets' wilde dat ik door deze deur zou gaan, vooral omdat de deur tot 2 keer toe verscheen.
De deur zag er overigens niet helemaal uit zoals de afbeelding in Koens laatste bericht (hoewel het er wel op leek). De deur die ik zag was alleen een deuropening (en geen letterlijke deur). En het licht wat eruit straalde was geen lichtbol, maar vulde de hele deuropening. Het licht was bijna onaards en nogal overweldigend aangezien het midden in de nacht was.
Sten, heb jij weleens zo'n deur gezien en weet jij wat het te betekenen heeft? (vraag 6)

Ik wil via deze weg nog laten weten dat ik erg blij ben dat jullie mij zo lief verwelkomen en dat ik Stens Forum en boek heb ontdekt. Want hoewel ik mijn uittredingservaringen inmiddels met een paar vrienden heb gedeeld, voel ik mij wel redelijk alleen in dezen.

Heel erg bedankt voor jullie begrip en steun

Veel liefs,

[Constantia]

Hallo Ginger.

Vraag 1:

Ik wil graag baas over mijn lichaam zijn. Ik vind dat ik daar recht op heb!! Dus als ik geen zin heb om uit te treden, vind ik dat andere energieën mij met rust moeten laten. Ik wil graag zelf bepalen of ik wel of niet uit mijn lichaam treed. Is dit te veel gevraagd? Goede energieën zouden dit toch moeten respecteren, lijkt mij? (vraag 1)

Natuurlijk heb je daar recht op. Maar zoals ik in DOOR HET RAAM schrijf, kunnen andere geesten er een eigen mening op nahouden  , wat in principe hun goed recht is, als ze er zuivere redenen mee hebben. Niet alle geesten en energieën zijn echter zuiver. Het kan dus zijn dat je toch lastig gevallen wordt, let wel, dit kan zowel door goede als door minder goede geesten zijn. Want elk kan zijn of goede of minder goede reden hebben.   Onderschat tevens niet dat een beschermengel of verwant heel goed weet wat jij werkelijk nodig hebt, en dat dit misschien afwijkt van wat jij denkt dat je nodig hebt.

Vraag 2

Ik heb gehoord dat kristal ook een soort zuiverende, beschermende werking heeft. Klopt dat? (vraag 2)

Ja, dat lijkt mij ook, ik heb zelf ook veel (berg)kristallen. Mijn ervaring echter is dat dit niet specifiek voor uittredingen werkt, maar gewoon meer in het algemeen.

Vraag 3

Ik weet dat het misschien niet zo slim is, maar sinds een week drink ik nu elke avond 2 glazen wijn voor het slapen, om mijzelf te beschermen tegen de energieën die ik elke avond om mij heen voel. Klopt het dat alcohol het uittredingsproces remt/moeilijker/onmogelijk maakt? (vraag 3) Het lijkt er namelijk wel op, aangezien ik, sinds het plaatsen van mijn laatste bericht, niet meer uit mijn lichaam ben getreden.

Voor mij klopt dit niet: ik heb uittredingen gehad na het nuttigen van een glaasje wijn. Zelf drink ik heel weinig (in de winter wilde ik wel eens wat vaker een opwarmertje drinken). Misschien zal de alcohol wel de herinnering aan uittredingen verdringen, dit had ik: dat de herinnering wat later terugkwam.

Vraag 4:

Aangezien ik het voelde terwijl ik jouw boek aan het lezen was en omdat het gewoon overdag plaatsvond, ervoer ik het niet als eng of negatief. Zou het een soort hulpbetoon/geruststelling kunnen zijn? Dat ik er goed aandoe jouw boek te lezen en dat ik niet bang hoef te zijn? (vraag 4)

Ja, zeker kan dat. Je eerste gevoel en ingeving is maatgevend!

Vraag 5:

Deze windsensatie voelt trouwens wel als een soort fris aan (koeler dan lichaamstemperatuur), is dat normaal? (vraag 5)

Ook hier, het is wat je prefereert 'normaal' of 'niet normaal' te noemen. Als het negatief koud is (innerlijke koude), dan zul je dat meteen voelen! Als je gewoon voelde dat het frisjes was, maar verder geen negatieve sensatie, dan was het dat ook.

Vraag 6:

Sten, heb jij weleens zo'n deur gezien en weet jij wat het te betekenen heeft? (vraag 6)

Zo'n deur als jij zag?: nee. Ik denk dat het betekende dat jij het hiernamaals mocht verkennen, als jij dat zou willen. Niet het 'tijdelijke astrale' maar het echte, 'definitieve' rijk dat mensen zien als ze overgaan. Ik zou er geen conclusies aan verbinden dat het 'je tijd' zou zijn als je besloot dat kijkje te gaan wagen. Heb vertrouwen!

Liefs,

Sten

[WakkerLeven]

Hey Sten,

Aangezien jij meer hierover weet. Kun jij dan mijn vragen ook beantwoorden?

1) Ik las dat de kosmos plannen met jou kan hebben, tijdens uittredingen. Wat kan dat precies zijn?

2) Als je aan leuke dingen denkt en niet zo let op enge dingen, zal je dan een prettige uittreding ervaren?

3) Kunnen de entiteiten je ook "stalken" als je geen uittreding meer hebt.

4) Zelf vind ik mij zelf eigenlijk niet gevoelig. Meestal boeit mij iets niet. Zou dit invloedt kunnen hebben?

Nu zou ik graag hier verder mee gaan, met het uittreden. Alleen ik vind het toch best eng, wat betreft die entiteiten. Want in principe heb je met de geesten wereld te maken. Zelf denk ik dan aan van die horror momenten. BIjvoorbeeld een schrikmoment in een film, dat je opeens een kop ziet. Daar kan ik absoluut niet tegen en kun je zoiets ook meemaken tijdens het uittreden. Dat iemand je laat schrikken of opeens uit het niets iemand ziet verschijnen

[Constantia]

Hallo WL,

jawel hoor:

1) Ik las dat de kosmos plannen met jou kan hebben, tijdens uittredingen. Wat kan dat precies zijn?

Inzicht in de astrale wereld, inzicht in de processen achter de fysieke/aardse werkelijkheid, contacten met overledenen, steun en kracht van beschermengelen, relativering van de aarde, sterker maken van karakter door confrontatie in de astrale wereld, enz. enz..

2) Als je aan leuke dingen denkt en niet zo let op enge dingen, zal je dan een prettige uittreding ervaren?

Waarschijnlijk wel, tenzij je het speelt of stiekem toch niet zo voelt.

3) Kunnen de entiteiten je ook "stalken" als je geen uittreding meer hebt.

Ze kunnen het proberen, maar veel kans hebben ze niet, tenzij je erg labiel zou zijn. Want dan heb je gaten in je beschermingsveld en/of zelfvertrouwen en hebben 'kwelgeesten' meer kans.

4) Zelf vind ik mij zelf eigenlijk niet gevoelig. Meestal boeit mij iets niet. Zou dit invloedt kunnen hebben?

Op wat? Op het zich voordoen van een uittreding? Het zou invloed kunnen hebben, als je afgestompt zou zijn voor allerlei impulsen. Maar dan nog kan de astrale wereld zich aandienen om je wakker te schudden, dus ik kan er eigenlijk niet zoveel over zeggen.
Ja, er kunnen zich schrikmomenten voordoen, maar de kosmos is geen Hollywood horror film, dus heb vertrouwen in jezelf en de kosmos.

Groetjes,

Sten

[WakkerLeven]

Bedankt Sten voor de antwoorden

Zelf voel ik mij positiever ingesteld, dan een week geleden toen ik het nog 'eng' vond. Nu denk ik gewoon aan andere dingen. Want eigenlijk kan je niks gebeuren, behalve wat met gevoelens te maken heeft.

Gister weer geprobeerd uit te treden. Voel toch wel verbetering. Heel ontspannen lag ik op me rug en ging rustig ademhalen. Op een gegeven moment krijg ik dan opeens een flink gevoel. Kan dat niet precies uitleggen, maar ik voel wel dat er wat gebeurt met me handen. Die lijken wel 'los' te komen. Ik geprobeerd me handen te bewegen en te draaien en dat lukte iets. Ik heb het niet over me fysieke handen. Het voelde aan als zwevende handen.

Toch heb ik niet echt last gehad van suizingen of windgeraas. Wel wat lichtjes, maar niet zo als de keer daarvoor.

Ga het vanavond weer proberen 

[ginger]

Hi Sten,

Dank je wel voor jouw geruststellende woorden.

Dankzij jouw forum & boeken merk ik dat ik met steeds meer rust en vertrouwen naar het hele uittredingsgebeure kijk. Ik weet dat ik als een bangerik overkom op dit gebied, maar tot een maand geleden wist ik niet eens wat een uittreding precies was! Nu het 'beestje' een naam heeft, begin ik het langzaam te accepteren. Hoewel ik het tot op heden allemaal nog steeds bizar en overweldigend vind, aangezien er een inmens grote, (nog) onbekende wereld voor mij is opengegaan.
Om eerlijk te zijn vond ik het wel zo'n makkelijk en veilig idee dat er alleen 'is' wat je in het dagelijkse leven ziet. Al die andere dimensies vind ik  behoorlijk verwarrend! Hoewel ik altijd wel voelde dat er meer was natuurlijk.
In dit acceptatieproces ontstaat er de enorme drang zoveel mogelijk informatie op dit gebied te verzamelen. Om die reden heb ik (naast jouw boek 'Door Het Raam') ook jouw boeken 'Door De Nacht' en 'Door De Poort' gekocht. (Jaja.. heb inmiddels de hele collectie in huis hahaha...) Op dit moment ben ik alweer halverwege 'Door De Nacht'. Een heel fijn boek weer.
De opdrachten in het boek doen mij beseffen dat ik de uittredingen ook kan sturen. Door bijvoorbeeld op te schrijven wie ik graag zou willen ontmoeten tijdens mijn uittredingen.
Eerst dacht ik dat ik helemaal niemand in de astrale wereld wilde zien. Ik ken immers helemaal geen (dierbare) mensen die zijn 'overgegaan'. Maar ik begin nu toch een beetje nieuwsgierig te worden. Want ik
 heb wel huisdieren gehad waar ik heel veel van (heb ge)houd(en). En hoe fijn zou het zijn als ik 'mijn' lieve huisdiertjes weer kan zien, aaien en knuffelen.
Daarnaast zou ik te zijner tijd ook wel willen weten wie mijn gids(en) en wie mijn beschermengel(en) is/zijn.

Een paar dagen geleden (in de nacht van zaterdag naar zondag) deed er zich weer een uittreding voor. Deze keer was het heel anders dan ik 'gewend' was. Ik was namelijk al in dromenland toen het gebeurde. Ik had een (lucide?) droom. Ik droomde dat ik met iets bezig was bij het wastafeltje, waar ook mijn tandenborstel en gezichtscreme liggen. Alles voelde en zag er precies zo uit als in het dagelijkse leven. Er stroomde water uit de kraan. Terwijl ik de kraan dichtdraaide, voelde ik het onmiskenbare, intense tintelen opkomen, wat ik altijd voel voordat ik uittreed. Ik had niet door dat ik droomde dus was enorm verrast. Ik weet nog dat ik dacht: 'Hoe kan ik nou uittreden, terwijl ik gewoon wakker ben?!' Hoewel ik niet echt bang was, probeerde het 'uit gewoonte' tegen te houden. Dat deed ik door een stukje te lopen. Ik liep de kamer uit, de hal door, richting de slaapkamer....  Toen ik bijna in mijn slaapkamer was, wist ik niet meer zeker of ik nou 'uit' of 'in' mijn lichaam was. Op dat moment voelde ik weer (tot kippenvel aan toe) het intense tintelen opkomen en kon ik mijn (stoffelijke) ogen openen.
Ik zag dat ik op mijn buik in mijn bed lag. Toen ik naar mijn armen (die ik rond mijn kussen had gevouwen) keek, zag en voelde ik dat ik (over mijn hele lichaam) nog steeds kippenvel had.... Ik weet nog hoe bijzonder ik het vond dat ik mijn kippenvel eerst in mijn droom/astraal had gevoeld en blijkbaar tegelijkertijd ook stoffelijk...
Gelukkig werd ik dit keer niet met een naargeestig gevoel achtergelaten (het gevoel was zelfs iets boven het vriespunt ), dus kon ik gauw mijn ogen sluiten om weer lekker verder te slapen...

Achteraf vraag ik mij echter af of het wel een droom was. Misschien was ik al uitgetreden toen ik voor mijn wastafeltje stond en was het tintelen juist een teken dat ik weer terug naar mijn lichaam ging. Ik liep immers naar mijn slaapkamer (ofwel: naar mijn stoffelijke lichaam) voordat ik 'wakker werd'.
Aan de andere kant: ik had het toch moeten merken als ik niet meer in mijn lichaam zou zijn geweest? In mijn droom zag ik mijn armen en handen (terwijl ik de kraan dichtdraaide) namelijk niet doorzichtig ofzo.
Hoe dan ook: ik heb weer een nieuwe vorm van uittreden ervaren. En dit keer was het zowaar niet angstaanjagend. Dus dat is positief.

Tot gauw!

Liefs,

[Constantia]

Hoi Ginger,

bedankt voor je update. Wow, al mijn boeken! Dank je voor het vertrouwen. Ik ben erg blij dat jer iets aan mijn boeken hebt. Dat betekent dat ik mijn boeken niet alleen voor mijzelf heb geschreven.

Vergeet ook niet Door De Hemel (alleen als je een iPhone of nog beter: een iPad hebt.   )

Op de iPad kun je dit boek heel mooi lezen, bekijken (én beluisteren!). In mijn 'kinderboek voor alle leeftijden' zit in feite al mijn kennis, vereenvoudigd tot 32 bladzijden en in korte teksten met zeer bonte en duidelijke afbeeldingen. Misschien is mijn kinderboek wel het boek dat mij persoonlijk het meeste raakt, het is ook zo direct en kort en krachtig...
Er zit muziek in en je kunt er zelfs in tekenen.  
Mensen die bang zijn voor uittredingen, raad ik dit 'kinderboek'  aan.

Maar ik hoor het al: jij verliest je angst al (een beetje), super! Ik dacht al dat jij als een speer zou gaan. Het duurt niet lang of jij kunt mensen gaan adviseren.

Je kunt vanuit een droom (verder) uittreden; je hoeft niet altijd gemerkt te hebben dat je je lichaam verlaten hebt, dit gaat ook onbewust gedurende dromen.
Ook de manier waarop je je astraallichaam ziet, varieert.

Schrijf alles op, want voor je het weet, heb jij een boek vol, zo dik als 'Door het Raam'.  

Liefs,

Sten

[ginger]

Hoi Sten, 

Bedankt voor jouw reactie.
Dit forum geeft mij echt het gevoel dat ik er niet alleen voorsta, heel fijn.

Gister deed zich weer een uittreding voor. Maandagavond, voor het slapen gaan, had ik (heel subtiel en voorzichtig) kenbaar gemaakt dat ik openstond voor een prettige, rustige uittreding (gewoon door het te denken). Ik was de volgende dag vrij dus dacht: 'Als het dan toch moet gebeuren, dan liever als ik de volgende dag niet hoef te werken.' Zodra ik in mijn bed lag, voelde ik al energie(en) om me heen. Hoewel ik een stuk minder bang was dan voorheen, veranderde ik op dat moment toch van gedachte. Ik zei in mijn hoofd: 'Toch maar liever niet! Misschien op een ander tijdstip, als ik mij wat veiliger voel.' Met mijn nachtlampje nog aan, viel ik gelukkig rustig in slaap.. 
Al om 06.00 werd ik wakker, met precies hetzelfde gevoel waarmee ik in slaap was gevallen. Alsof de kosmos zei: 'Ander tijdstip? Alsjeblieft! En nu wel doen he?' Omdat het nog pikdonker was buiten, vond ik het decor niet echt uitnodigend om uit te treden. Maar ik was al zo 'wakker' dat ik ook geen zin meer had om te slapen, dus ik besloot op te staan (ook al had ik maar 4 uur nachtrust gehad). Om 07.00 kreeg ik honger en maakte ik een ontbijtje klaar. Omdat ik vrij was at ik mijn ontbijt lekker in bed op.
Na het ontbijt merkte ik toch dat ik nog moe was en besloot nog een paar uurtjes te gaan slapen. Het was al redelijk licht aan het worden en ik hoorde al mensen op straat lopen en auto's voorbij razen, dus verwachtte niet meer dat er iets zou gebeuren. Ik ging lekker op mijn rug liggen en sloot mijn ogen. Vrijwel direct begon ik te doezelen. Ik zag wat vage beelden die ik achteraf niet meer kan beschrijven en schrok vervolgens even wakker. Ik herinner mij nog de laatste woorden die ik hoorde in mijn 'doezel-stadium', namelijk: 'Dan moet je mij maar niet komen bezoeken'. De (vrouwelijke) stem klonk neutraal vriendelijk, rustig en bekend. Ik twijfelde of het nou mijn eigen stem was die ik had gehoord, of die van iemand anders. Ook vroeg ik mij af waarom en wie ik (of iemand anders) dan maar niet moest komen bezoeken. Maar ik maakte er mij er niet al te druk om en sloot mijn ogen weer.
Enkele minuten later voelde ik al het onmiskenbare tintelen (wat ik altijd voel, als ik ga uittreden). Dit keer ging dat gepaard met hele harde suizingen in mijn hoofd (veel harder dan ik gewend ben). Ook het tintelen was veel 'scherper' dan normaal. Alsof er allemaal kleine naaldjes in mijn lichaam werden gestoken. Tegelijkertijd voelde ik duidelijk dat er aan mijn (astrale) benen  werd getrokken. Ik stribbelde tegen omdat ik het te overweldigend vond. Ik kon redelijk snel mijn (stoffelijke) ogen openen en was blij met het daglicht dat vredig mijn slaapkamer binnenviel. Ik wilde weer verder proberen te slapen, maar twijfelde of ik mijn ogen wel weer zo snel dicht moest doen, omdat ik nog steeds energie(en) om me heen voelde. Ik besloot mijn ogen nog even open te houden. Toch voelde ik vrijwel direct weer dat scherpe tintelen opkomen en tegelijkertijd hoorde die harde suizingen weer. Ik weet nog dat ik die geluiden irritant en veel te hard vond. Ook werd er (dit keer nog harder) aan mijn (astrale) benen getrokken. Dit alles terwijl ik mijn ogen gewoon nog open had! Ik merkte dat mijn (stoffelijke) lichaam nog steeds verlamd was en daarom waarschijnlijk nog in de 'astrale stand' stond ofzo.
Het proces van tintelen, suizingen, het dwingende getrek aan mn benen en het tegenstribbelen, herhaalde zich nog een paar keer. Op de gegeven moment kreeg ik weer grip over mijn (stoffelijke) lichaam en ging ik rechtop zitten om weer goed en wel 'terug' te komen. Omdat ik nog steeds moe was, was ik in een andere houding gaan liggen om verder te gaan slapen. Gelukkig werd ik vanaf toen met rust gelaten, want wie of wat het ook was: het was mij een beetje te opdringerig.

Achteraf vroeg ik mij af waarom ik het niet gewoon heb laten gebeuren, aangezien er wel rekening met mij is gehouden (de uittreding deed zich immers in daglicht voor, terwijl ik mij veilig voelde).
Ik denk dat ik weet waar het aan ligt: ik vind het proces van uittreden gewoon vervelend! Als ik dat proces niet bewust meemaak, denk ik dat ik de uittreding als een stuk minder eng zou ervaren. Toen ik namelijk vanuit een (lucide) droom was uitgetreden (+- 2 weken geleden, zie laatste bericht), was ik niet bang. Ik denk daarom dat een lucide droom voor mij de ideale manier is om te wennen aan het uittreden.
Wie weet doet zich zo'n gelegenheid binnenkort weer voor.

Ik heb inmiddels (naast het boek 'Door Het Raam') ook jouw boeken 'Door De Nacht' en 'Door De Poort' uitgelezen. Als mijn internet het thuis weer doet, zal ik ook jouw boek 'Door De Hemel' downloaden. Ik wil graag nog meer lezen en leren over uittredingen. Heb je misschien nog andere tips? Daarbij moet ik wel zeggen dat ik jouw schrijfstijl heel fijn vind. Heel eerlijk, oprecht en nuchter. Ook prettig dat je niet doet alsof je alles beter weet, maar sommige zaken juist in het midden laat. 
Dus ik vraag me eigenlijk af of er ook nog andere boeken bestaan over dit onderwerp, die net zo lekker weglezen als jouw boeken.

Liefs,