Hallo Sten en/of Koen,
Mijn naam is Ginger. ik ben nieuw op het forum en hoop snel advies te kunnen krijgen, want this is freaking me out!!
Mij overkomen de laatste tijd vreemde dingen waar ik echt geen raad mee weet.
Het begon ongeveer 4 jaar geleden. Ik lag 's avonds laat op mijn rug in mijn bed en viel bijna in slaap. Opeens merkte ik dat mijn hele lichaam begon te tintelen. Dit ging gepaard met een soort suizingen en vibraties in mijn hoofd. Het was geen subtiel gevoel, maar een duidelijk, helder, overheersend gevoel. Alsof ik wakker werd terwijl mijn ogen nog gesloten waren. Ik schrok nogal van dit voor mij nog onbekende gevoel en wilde dat het wegging dus probeerde uit alle macht mijn ogen te openen, maar dat lukte niet. Toen voelde ik dat ik los van mijn lichaam kwam en (in dezelfde rugligging) een paar centimeter boven mijn lichaam begon te zweven en vervolgens iets naar voren. Hoewel dit heel langzaam ging, raakte ik totaal in paniek. Ik bleef wanhopig pogingen doen om mijn ogen te openen. Dit kostte heel veel kracht en energie. Gelukkig werd ik toen weer terug in mijn lichaam gezogen en kon ik eindelijk weer mijn ogen openen.
Ik was klaar wakker en totaal in shock. Het was totaal geen mooie spirituele ervaring. Integendeel. Ik was bang en had zelfs het gevoel dat er iets of iemand meekeek. Ik deed meteen het licht van mijn slaapkamer aan en heb uren niet meer durven slapen.
Ik hoopte dat dit nooit meer zou gebeuren, maar helaas speelde precies hetzelfde fragment zich vanaf toen ongeveer 1 keer in de 2 maanden af (soms vaker, soms minder vaak). Elke keer probeerde ik het tevergeefs tegen te houden. En elke keer huiverde ik nadien.
De laatste tijd lijkt het zich weer vaker voor te doen. Normaal gesproken duurt het (voor zover ik dat kan inschatten in die demensie) maar ongeveer 10 seconde omdat ik met heel veel kracht en energie weer terug weet te komen. Maar de laatste keer was anders.
Na het hele ritueel van tintelingen, suizingen en vibraties, zweefde ik (in dezelfde rugligging waarin in was gaan slapen) weer een paar cm boven mijn lichaam. Zoals altijd probeerde ik het tegen te houden. Maar in plaats van dat ik weer terug in mijn lichaam werd gezogen, schoot ik plotseling een paar meter vooruit. Dit ging bizar snel.
Ineens realiseerde ik me dat ik mij niet meer in de slaapkamer bevond, maar in de hal (nog steeds in dezelfde rugligging). En dat niet alleen. Ik realiseerde mij ook dat ik door mijn gesloten slaapkamerdeur was heengegaan. Ik schrok zo ontzettend erg dat ik gelukkig ook weer in dezelfde bizarre snelheid terug in mijn lichaam schoot.
Het engste vind ik dat ik er bijna geen controle over lijk te hebben. Het overkomt me steeds. Het lukt me altijd pas mijn ogen te openen als het al gebeurd is. Het lijkt alsof mijn geest mijn lichaam persé moet verlaten. Of ik het wil of niet. Ik kan het niet voorkomen. Het gaat buiten mijn wil om.
Als ik een uittreding voel aankomen (tintelingen, suizingen, vibraties) zeg ik altijd heel hard en duidelijk in mijn hoofd: ' Ik wil dit niet. Ik wil dit niet. Word wakker. Word wakker.' En toch gebeurt het. Het kost mij altijd zoveel kracht en energie om terug te komen. En altijd heerst er de angst dat het deze keer niet gaat lukken of dat ik mijzelf ineens zal zien liggen in mijn bed.
Als ik achteraf weer wakker ben, word ik altijd 'achtergelaten' met een heel naargeestig gevoel. Daarbij ook altijd weer het onheilspellende gevoel van een andere aanwezigheid.
Ik moet altijd even het licht aandoen om mijzelf gerust te stellen. Ook ben ik altijd bang dat het nogmaals gebeurt. (Het is namelijk weleens 2 keer achter elkaar in 1 nacht gebeurd.) Het gebeurt meestal als ik op mijn rug lig, om die reden durf ik ook bijna nooit op mijn rug te slapen.
Ik weet dat als ik het zou toestaan, de uittredingen veel verder zouden kunnen gaan. Veel verder nog, dan dat ik mij uberhaupt kan voorstellen.
Van jongs af was ik altijd al heel gevoelig voor energieen. Dingen die ik voelde maar niet zag. En ook niet wilde zien. Ik wilde er niets mee te maken hebben. En dat wil ik nog steeds niet. Daarom heb ik dringend advies nodig.
1. Waarom gebeurt dit? Wat heeft het voor zin om uit te treden?
2. Waarom kan ik het niet voorkomen? (Ik voel het namelijk aankomen.)
3. Waarom kan ik niet meteen terugkeren, maar kost het zoveel kracht en energie om weer terug in mijn lichaam te komen? (Als ik andere verhalen lees, hoeven de meeste mensen alleen maar even aan hun lichaam te denken om weer terug te keren.)
4. Waarom voel ik achteraf altijd een andere aanwezigheid, alsof iemand of iets meekijkt?
5. Waarom ervaar dit alles altijd als eng, zeer negatief en bijna traumatisch, terwijl anderen dit zien als een prettige en verrijkende belevenis (en zelfs hopen op herhaling)?
Ik hoop dat jullie mijn vragen kunnen beantwoorden, mij kunnen geruststellen en mij tips kunnen geven om dit in de toekomst te kunnen voorkomen.
Alvast heel erg bedankt!!
Ginger
Auteur